Mad About Food

Pierogi razowe z kapustą i grzybami

2011-12-25T12:16:00.001+01:00

Święta już w połowie, a ja dopiero dzisiaj mam czas złożyć wszystkim życzenia :) Organizacja kolacji wigilijnej to jednak poważne przedsięwzięcie, ale zakończone sukcesem, daje bezcenną satysfakcję.

Sztandarowym daniem, którego zabraknąć nie może na wigilijnym stole, są pierogi z kapustą i grzybami. Co prawda coraz częściej pojawiają się w nowych odmianach: pieczone, w cieście francuskim albo z grzybkami mun zamiast podgrzybków. Ja wybrałam tradycyjne; jedyną innowacją było dodanie mąki pełnoziarnistej do ciasta. Wyszło bardzo świątecznie :)

Farsz:

1/2 kg kiszonej kapusty
garść suszonych borowików
cebula
łyżeczka masła

Grzyby zalewamy ciepłą wodą i odstawiamy na minimum 3 godziny. Jeśli kapusta jest bardzo kwaśna, warto przepłukać ją ciepłą wodą. Następnie siekamy ją dosyć drobno.

Na rozgrzanym maśle przesmażamy na złoto posiekaną cebulkę, dorzucamy kapustę i posiekane grzyby i zalewamy wodą do 1/3 wysokości kapusty (można użyć do tego wody od moczenia grzybów). Dusimy pod przykryciem do miękkości, podlewając w razie potrzeby wodą, ale ostatecznie powinna ona w całości odparować. Doprawiamy do smaku pieprzem, sól według mnie nie była potrzebna. Gdy kapusta jest miękka i straci intensywny kwaśny smak, zdejmujemy farsz z ognia i studzimy.

Ciasto:

szklanka mąki pszennej
szklanka mąki pełnoziarnistej
ok. 3/4 szklanki bardzo ciepłej wody
szczypta soli

Z mąki, soli i wody zagniatamy miękkie, gładkie ciasto. Wody dolewamy po trochu, według potrzeby. Gotowe ciasto rozwałkowujemy na cieniutki placek, wycinamy szklanką krążki. Na środek każdego krążka nakładamy ostudzony farsz, krążek składamy na pół i zlepiamy brzegi.

W dużym garnku gotujemy osoloną wodę. Pierogi wrzucamy partiami na wrzątek i po wypłynięciu na powierzchnię gotujemy ok. 3-5 minut.

Podajemy okraszone cebulką przesmażoną na oleju.

Życząc smacznego, dołączam świąteczne życzenia :)

Makaron udon z kurczakiem i papryką

2011-12-19T20:07:00.001+01:00

Nareszcie jest :) Godny następca, nie wytrzymałam i dziś musiałam już sprawdzić, czy nadaje się do robienia zdjęć potrawom, chociaż na obiadokolację nic nadzwyczajnego nie było. Ale że i na blogu nic dawno nie było, to wrzucam, tak na rozgrzewkę :)

Składniki:

pierś z kurczaka
150 g makaronu udon
1/2 czerwonej papryki
1/2 zielonej papryki
cebula
jajko
sos sojowy
przyprawa "Pięć smaków"
olej z pestek winogron

Makaron gotujemy we wrzątku ok. 8 minut. Odcedzamy, płuczemy.

Kurczaka i warzywa kroimy w cienkie paski. Przesmażamy na oleju, aż warzywa zmiękną. Odsuwamy mięso z warzywami na bok patelni i wbijamy jajko; chwilę smażymy (jak jajecznicę) i łączymy z resztą składników. Dodajemy sos sojowy (ok. 2 łyżek) i pół łyżeczki pięciu smaków. Dorzucić ugotowany makaron, smażyć chwilę wszystko razem.

Podawać posypane świeżą zieleniną (najlepiej szczypiorkiem, ale może być i pietruszka).

Sałatka nicejska

2011-10-13T14:43:00.002+02:00

Witam po długiej przerwie spowodowanej awarią sprzętu foto. Niestety nasz dzielny canon poległ na jednej z licznych podróży. Póki co, uruchamiam sprzęt zastępczy, a w oczekiwaniu na nowsze technologie przedstawiam w ramach reaktywacji klasyczną sałatkę.

Jak to zwykle z klasycznymi daniami bywa, przepisów na nie jest tyle, ile gospodyń :). Gdybym miala być ortodoksyjna, w mojej wersji nie byłoby fasolki szparagowej (bo tradycyjnie używa się tylko warzyw surowych, ale smak fasolki przyjemnie zmiękcza smak), oraz użyłabym albo tuńczyka, albo anchovies, nigdy obu naraz. Nie jestem jednak w stanie zdzierżyć takiej ilości anchovies, ale ich posmak wśród kawałków delikatniejszego tuńczyka jest jak najbardziej pożądany.

Robiąc tę sałatkę po raz pierwszy, nie spodziewałam się, że mnie czymś zaskoczy. Ale, chociaż nie ma wśród jej składników niczego zaskakującego, urzekła mnie smakiem, który jest jednocześnie bogaty i harmonijny.

Na 2 porcje:

główka sałaty lub opakowanie sałat mieszanych
2 jajka
puszka tuńczyka w sosie własnym
6 filecików anchovies
garść fasolki szparagowej
pomidor
świeży ogórek
kilka oliwek
1/2 czerwonej cebuli
1 papryka
2 łyżki oliwy
2 łyżki octu
łyżka ziół prowansalskich

Jajka gotujemy na twardo, fasolkę kroimy na mniejsze kawałki i gotujemy na parze.

Na talerzach układamy kawałki sałaty. Na niej kładziemy pokrojone w plasterki ogórki, pomidor pokrojony w ćwiartki i posiekaną cebulę. Oliwki kroimy w plasterki, paprykę w paseczki albo w kostkę, dodajemy do sałatki. Przestudzoną fasolkę układamy na pozostałych warzywach. Na wierzchu kładziemy kawałki tuńczyka i pokrojone drobno anchovies. Jajka kroimy w ćwiartki i układamy dekoracyjnie na sałatce.

Z oliwy, octu i ziół prowansalskich robimy sos (najlepsza metoda- umieścić wszystko w słoiku i potrząsać jak shakerem, sosik wychodzi wtedy aksamitny i jednolity). Polewamy sałatkę i natychmiast przystępujemy do konsumpcji ;)

One Lovely Blog Award

2011-07-31T14:09:00.003+02:00

Spotkała mnie przemiła niespodzianka, z rodzaju tych, które w momencie totalnego zniechęcenia potrafią przekonać, ze jednak warto robić swoje :) Mianowicie dostałam nominację do One Lovely Blog Award od Punktransistor, autorki bloga Lekko i Zdrowo. Dziękuję!

A teraz do dzieła, takie wyróżnienie zobowiązuje :)

Zasady

1.Na swoim blogu dodaj notkę dotyczącą nominacji, pamiętając o tym, kto cię nominował.

2.Napisz w siedmiu punktach coś, czego nie wiedzą o tobie inni.

3.Nominuj 16 osób, pomijając tę, która wytypowała ciebie.

4.Poinformuj osoby wytypowane i pozostaw na ich blogu odpowiedni komentarz.

Najszczęśliwsza jestem w ruchu, kiedy wkoło mnie krajobraz zmienia się nieustannie. Podróż jest ważniejsza, niż jej cel, no i jeszcze bardzo, bardzo ważna rzecz która dopełnia całości- muzyka. Na każdą wyprawę szykuję starannie opracowaną składankę :)
Mam 4-letnią, biszkoptową labradorkę Lunę, przesłodkie stworzenie, której- mimo że od urodzenia nie słyszy- nie zamieniłabym na żadnego innego psa, nawet czempiona światowej sławy.
Mam wielką słabość do cukierków typu żelki, szczególnie do kwaśnych ;)
Nie tknę niczego, co ma smak brzoskwiniowy lub mandarynkowy- oprócz brzoskwiń (bardzo lubię) i mandarynek (chociaż wolę pomarańcze)
Moją ulubioną czynnością z kategorii prac domowych - obok gotowania oczywiście- jest prasowanie :)
Mój nick- Mad- wziął się od mojego imienia, jest skrótem od zdrobnienia (Magdalena- Madzia- MAD) i nie interesuje mnie, co oznacza w innych językach, chociaż większość ludzi doszukuje się w nim głębszego sensu.
Jednym z marzeń, które mi się w życiu spełniło, to mieć fantastyczną paczkę przyjaciół- nie wiem jakim cudem, bo jestem kompletnie aspołeczna, ale oni jakoś to znoszą :)

A teraz najtrudniejsza część- jak tu wybrać 16 blogów do nominacji, skoro w sieci jest ich kilkaset, a wśród ulubionych mam kilkadziesiąt? Heh...

No to jedziemy...

Tarta z papryką, oscypkiem i groszkiem

2011-07-23T10:20:00.001+02:00

Odkąd odkryłam źródło gotowego ciasta kruchego, które nadaje się jako spód pod słone nadzienie, tarty są jednym z naszych ulubionych posiłków. Eksperymentujemy z obłożeniem, które raz wychodzi lepiej, raz jest mniej udane; jak baza natomiast najlepiej jednak sprawdza się ricotta. Wczorajsza wariacja okazała się przepyszna.

rulon gotowego ciasta kruchego
łyżeczka oleju
1/2 szklanki ricotty
1/2 szklanki fety
1 jajko
1 żółtko
łyżeczka soku z cytryny
1 pomarańczowa papryka (może być w innym kolorze, ale ta stwarza świetne zestawienie kolorystyczne z resztą składników)
1 czerwona cebula
kilka plastrów oscypka
1/2 szklanki mrożonego groszku
garść posiekanego szczypiorku

Formę do tarty lekko natłuszczamy i wykładamy kruchym ciastem. Obkrawamy brzegi równo z brzegiem formy. Skrawki możemy wykorzystać do dekoracji wierzchu :)

Ricottę miksujemy z fetą, jajkiem, żółtkiem i sokiem z cytryny, rozsmarowujemy na cieście. Na wierzchu układamy plastry papryki (oczyszczone z pestek), cebuli i oscypka. Posypujemy ziarnami groszku i posiekanym szczypiorkiem.

Tartę pieczemy w 200 stopniach przez ok. 30 minut; na ostatnie 5 minut można włączyć funkcję opiekania, żeby wierzch apetycznie się zrumienił.

Przed podaniem studzimy przez kilka minut.

Sałatka pomidorowo-ogórkowa z ziołami

2011-07-18T21:38:00.001+02:00

Prostota, według moich doświadczeń, sprawdza się w każdym wydaniu. Kulinarnym również. Sałatka z dojrzałych, letnich pomidorów, ogórków gruntowych i cebuli, doprawiona garścią świeżej zieleniny, najlepiej zagryzana kawałkiem dobrego chleba z prawdziwym masłem- oto idealna kolacja na letnie wieczory. Najlepiej smakuje w plenerze :)

I- tak, wiem, ze ogórka z pomidorem nie powinno się łączyć. Nie powinno się także robić miliarda innych rzeczy, które nadają życiu smak ;)

2-3 dojrzałe pomidory
2 ogórki gruntowe
1 czerwona cebula
sól, pieprz
łyżka siekanego koperku
łyżka siekanej naci pietruszki

Pomidory kroimy w plastry i na pół. Ogórki obieramy ze skóry (zaczynając obieranie od jaśniejszej strony, inaczej ogórek może stać się gorzki- to nie jest przesąd ;)). Cebulę kroimy w piórka.

Warzywa mieszamy w misce (lepiej w szklanej, niż metalowej), doprawiamy solą i pieprzem, dodajemy zieleninę. Przed podaniem najlepiej wstawić sałatkę przynajmniej na pół godziny do lodówki.

Curry Tikka Masala

2011-07-01T20:41:00.001+02:00

Ponieważ mój "współlokator", w przeciwieństwie do mnie, bardzo lubi kurczaka, a ja lubię czasami sprawić mu przyjemność, wciąż poszukuję kurczakowych kompromisów, które okażą się jadalne także i dla mnie. Dzisiejszy kompromis okazał się bardzo skuteczny; mięso obsmażone w aromatycznych przyprawach i uduszone w aksamitnym, pomidorowo-kokosowym sosie było prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Oto, jak powinno się jadać kurczaka ;)

Przepis ukazał się w KUCHNI nr 6-2011; podaję swoją interpretację.

Na 4 porcje:

3 łyżki oliwy
2 ząbki czosnku
1 czerwona cebula
2 łyżeczki garam masala
2 łyżeczki kurkumy
1 łyżeczka kuminu
2 piersi z kurczaka
puszka krojonych pomidorów w zalewie (w oryginalnym przepisie 1/2 l rzadkiego przecieru z pomidorów)
400 ml mleka kokosowego
2 łyżeczki cukru
2 łyżki masła orzechowego (w oryginale garść zmielonych orzeszków ziemnych)
sól
pęczek kolendry

Rozgrzewamy oliwę na patelni, wrzucamy plasterki czosnku, posiekaną cebulę oraz przyprawy. Podsmażamy na średnim ogniu przez 2-3 minuty, cały czas mieszając do momentu, kiedy cebula się zeszkli. Dodajemy pokrojonego w kostkę kurczaka, mieszamy, aby przyprawy oblepiły mięso. Podsmażamy przez kilka minut, aż kurczak stanie się złocisty. Wlewamy mleko kokosowe i pomidory z sokiem, gotujemy na średnim ogniu, aż sos zgęstnieje ( u mnie zajęło to ok. 30 minut). Dodajemy cukier, masło orzechowe i doprawiamy solą. Gotujemy jeszcze 5 minut.

Curry podajemy posypane listkami kolendry, z ryżem, kaszą kuskus lub zawinięte w chlebek naan.

Tarta z trzema serami, cukinią i czerwoną cebulą

2011-06-26T21:24:00.002+02:00

Dzisiejsza tarta jest kompilacją różnych przepisów na tarty z cukinią, jakie widywałam i próbowałam w ostatnich latach. Mogę śmiało, aczkolwiek mało skromnie powiedzieć: stworzyłam tartę doskonałą. Niczego mi w niej nie brakuje; nie jest za słona, nie jest za mdła ani za sucha, jest idealnie taka, jak wyobrażałam sobie tartę z cukinią, zanim w ogóle jej spróbowałam. Jedyna zmiana, jaką wyobrażam sobie w przyszłości, to dodanie do tego lekkiego, letniego obłożenia dodatkowo kilku plastrów pomidora. Dziś niestety ze zdumieniem stwierdziłam, że pomidory skończyły się podczas śniadania, które zresztą też było pyszne ;)

rulon gotowego wytrawnego kruchego ciasta
cukinia
czerwona cebula
1/2 szklanki fety
1/2 szklanki ricotty
jajko
łyżeczka soku z cytryny
świeżo mielony czarny pieprz
ząbek czosnku (lub szczypta granulowanego)
1/2 szklanki tartego parmezanu
łyżka masła

Nagrzewamy piekarnik do 220 stopni.

Cukinię kroimy na plasterki, oprószamy lekko solą i odstawiamy. Cebulę obieramy z wierznich liści i kroimy na cienkie plasterki.

Fetę rozgniatamy widelcem. Mieszamy z ricottą, jajkiem, sokiem cytrynowym, czosnkiem i pieprzem. Dosalać raczej nie trzeba, feta jest wystarczająco słona żeby nadać farszowi wyrazisty smak.

Formę do pieczenia tarty smarujemy masłem, wykładamy ciasto, obkrawamy brzegi (pozostałości ciasta można użyć do dekoracji wierzchu). Całą powierzchnię ciasta nakłuwamy widelcem. Wykładamy na ciasto farsz serowy, na nim układamy na przemian plastry cukinii i cebuli. Wierzch oprószamy parmezanem. Wstawiamy do gorącego piekarnika na 30 minut.

Po wyjęciu z pieca tarta jest bardzo gorąca, więc dobrze jest ją odstawić do ostudzenia na kilka minut; można zresztą równie dobrze podać ją na zimno.

Smacznego ;)

Crumble truskawkowe z migdałami

2011-06-13T20:02:00.002+02:00

W tym roku zajadam się truskawkami bez opamiętania.

Nie powtórzę błędu z poprzedniego roku, kiedy nagle okazało się, że sezon truskawkowy właśnie został zakończony :)

Klasyka ze śmietaną i cukrem została już przerobiona w kilku kilogramach, a dzisiaj zachciało mi się czegoś nowego, wybór padł na słynny deser typu crumble.

Powiem dwa słowa: absolutnie genialne :)
Przepis znalazłam na KOTLET.TV.

Na dwie porcje:

200 g truskawek
50 g migdałów (autorka przepisu poleca słupki, ja płatki)
3 łyżeczki cukru waniliowego (polecam cukier z prawdziwą wanilią, a nie cukier wanilinowy ;))
2 łyżki mąki
1 łyżka cukru (wybrałam kryształ, nie puder)
1 łyżka masła

Truskawki pokroić na połówki lub ćwiartki- lub wcale nie kroić, zależnie od rozmiarów. Ułożyć na dnie dwóch żaroodpornych miseczek. Posypać cukrem z wanilią i pokruszonymi migdałami.
Masło wymieszać z cukrem i mąką. Powstałą masę pokruszyć w palcach i posypać truskawki. Wstawić do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni na 25 minut.
Podawać ciepłe.

Wiosenne grzanki z jajkiem sadzonym

2011-06-11T18:40:00.002+02:00

Nadeszła pora roku, gdy częściej zamieszczam wpisy na moim blogu podróżniczym (Mad About Journey), niż na kulinarnym. Wysokie temperatury nie zachęcają do wystawania przy kuchence, natomiast często skłaniają do spakowania kilku ciuszków i wyruszenia w trasę :) Stąd potrawy, które pojawiają się na naszym stole, są szybkie, proste i sezonowe. Zajadamy się młodymi ziemniakami z koperkiem, truskawkami ze śmietaną i fasolką szparagową z masłem czosnkowym- a nie są to dania, które wymagają obszernych przepisów :)

Jednak naszło nas ostatnio na eksperymentowanie z tostami. Przepyszne są z jajkiem sadzonym; przepis jest w zasadzie bardzo podobny do słynnych Eggs Benedict, różni się natomiast sposobem przygotowania jajek. Nie gotujemy ich bowiem w koszulkach, a smażymy na odrobinie oliwy, przekłuwając żółtko, by rozlało się po prawie całej powierzchni. Jednym słowem, profanacja po całej linii ;)

Żeby przyrządzić takie tościki na śniadanie dla 2 osób, potrzebujemy:

2 bułki (najlepiej angielskie muffiny lub inne o miąższu raczej zwartym, niż puszystym)
4 plastry żółtego sera (opcjonalnie)
masło
4 plastry suszonej szynki
2 jajka
garść posiekanego świeżego szczypiorku
sos holenderski (może być gotowy, chociaż najsmaczniejszy jest oczywiście domowy :))

Piekarnik rozgrzewamy do 180 stopni. Bułki przekrawamy na pół, smarujemy masłem. Na każdej kromce kładziemy żółty ser i szynkę, wstawiamy tosty na kratce do piekarnika, zostawiamy na ok. 5-7 minut, aż ser się stopi, a szynka będzie chrupiąca. W tym czasie na patelni rozgrzewamy oliwę i wbijamy jajka. Przekłuwamy żółtka czubkiem noża i lekko rozprowadzamy po powierzchni. Gdy się zetną (nie powinny zbrązowieć!), przekrawamy każde z jajek na dwie połówki. Sos holenderski, jeśli jest zimny, podgrzewamy w rondelku lub mikrofalówce.

Wyjmujemy tosty z piekarnika, na każdy kładziemy po połówce jajka. Polewamy sosem holenderskim i obficie posypujemy posiekanym szczypiorkiem.

Klops z indyka z pieczarkami i białą fasolą

2011-03-12T09:20:00.001+01:00

Idealny pomysł na mielone mięso drobiowe. Przyprawy i dodatki nadają charakteru, a jednocześnie całość pozostaje lekka i zdrowa. Dodatek fasoli sprawia, że ten posiłek nie wymaga dodatku ziemniaków ani innych produktów skrobiowych, ponieważ jest wystarczająco sycący i bez nich- duży plus dla osób dbających o sylwetkę.

Przepis pochodzi z książki Dieta South Beach Turbo Arthura Agatstona wydanej przez Rebis w 2009. Klops najbardziej nam zasmakował na drugi dzień, wyjęty z foremki, przewrócony do góry nogami, posmarowany sosem i odgrzewany przez 15 minut w piekarniku- wtedy zyskuje pełnię swojego smaku.

2 łyżeczki oliwy
11/2 szklanki posiekanej cebuli
1/2 łyżeczki suszonego tymianku
1/2 łyżeczki pieprzu cayenne
1/2 łyżeczki papryki mielonej
1/2 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki pieprzu
340 g pieczarek, oczyszczonych i posiekanych
4 duże ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę
1 puszka białej fasoli
570 g bardzo chudego mielonego z indyka
2 duże jajka
1/2 szklanki posiekanej natki pietruszki
4 łyżeczki sosu Worcestershire (nie miałam, użyłam ajwaru)
2 łyżeczki musztardy Dijon

Rozgrzać piekarnik do 190 stopni. Formę do pieczenia o wymiarach 20x10 cm natłuścić oliwą (ja upiekłam klopsy w dwóch kwadratowych foremkach 10x10).

Na dużej patelni rozgrzać oliwę. Wrzucić cebulę, tymianek, pieprz, paprykę i sól. Smażyć przez 5 minut, mieszając od czasu do czasu. Dodać pieczarki i czosnek i smażyć, aż cebula zmięknie, a pieczarki połączą się z resztą składników. Wrzucić fasolę i wymieszać. Mieszaninę przestudzić przez ok. 5 minut. Wymieszać z mięsem mielonym, dodać jajka, natkę i 2 łyżki Worcestershire. Wymieszać masę dokładnie i przełożyć do formy.

Musztardę wymieszać z resztą sosu Worcestershire.

Wstawić klops na środkowy poziom piekarnika na 50 minut. Następnie wyjąć i posmarować wierzch sosem z musztardy. Piec kolejne 10-15 minut. Przed podaniem odstawić na 5 minut, podawać z dodatkową porcją musztardy Dijon (chyba że klops jest odgrzewany moją metodą, wtedy dodatek musztardy jest zbędny) i ze świeżą sałatą.

Upieczony klops można zamrozić w porcjach i przechowywać do 3 miesięcy.

Indyk cytrynowy po marokańsku z cukinią i zielonymi oliwkami

2011-02-26T20:10:00.003+01:00

Smaczna, lekka kolacja na ciepło. Pomysł znaleziony w książce Dieta South Beach Turbo Arthura Agatstona wydanej przez Rebis w 2009, która dietując czy nie, jest jedną z moich ulubionych książek kucharskich :) Zamiast przypraw wymienionych w przepisie można użyć gotowej mieszanki ras al-hanut wymieszanej z oliwą.

4 piersi kurczaka lub filet z indyka
1 łyżeczka mielonego kminu rzymskiego
1 łyżeczka mielonego imbiru
1/2 łyżeczki cynamonu
1/2 łyżeczki świeżo mielonego czarnego pieprzu
1/4 łyżeczki zmielonego ziela angielskiego
1/4 łyżeczki soli
1/8 łyżeczki pieprzu cayenne
1 cytryna
4 łyżeczki oliwy
1 mała cebula pokrojona w cienkie plasterki
350 g cukinii pokrojonej w cienkie plasterki (w oryginale kabaczek)
1/3 szklanki zielonych oliwek bez pestek
2 łyżki wody
2 łyżki posiekanej natki pietruszki

Piersi kurczaka/indyka oczyścić i pokroić na mniejsze kawałki; ja lubię drób w postaci naprawdę małych kawałków, ale w tym przepisie mozna przyrządzić je jako kolteciki.

Wymieszać razem kmin, imbir, cynamon, pieprz, ziele angielskie, sól i pieprz cayenne. Dodać drobno startą skórkę cytryny i łyżkę wyciśniętego z niej soku. Dolać 3 łyżki oliwy i wymieszać. Mięso natrzeć lub wymieszać z marynatą.

Na patelni rozgrzac oliwę i smażyć mięso, aż ściemnieje. Przełożyć na talerz i nakryć luźno folią aluminiową, żeby nie wystygł.

Pozostałą łyżeczke oliwy wlac na tę samą patelnię i ponownie rozgrzać na dość silnym ogniu. Wrzucić pokrojoną cebulę i smazyc przez 3 minuty, przez caly czas mieszając drewnianą łyżką i zeskrobując przyrumienione kawałki. Nastepnie dodac cukinię, oliwki i 2 łyżki wody. Lekko doprawić solą i pieprzem, dokładnie wymieszać, przykryć i dusić 4-5 minut, aż cukinia zmięknie. Mięso i warzywa podawać razem skropione sokiem z cutryny i posypane natką pietruszki.

Zapiekane penne z bakłażanem i serem ricotta

2011-02-24T18:55:00.002+01:00

Jest to jeden z moich ulubionych przepisów zainspirowanych dietą South Beach. Znalazłam go na oficjalnej stronie SBD, i nie wprowadzałam zbyt wiele zmian do oryginału, poza jedną: gotową pastę przekładam do naczynia żaroodpornego, posypuję serem i zamieniam w zapiekankę :)

Dobra ricotta jest tym składnikiem, który nadaje charakter potrawie i łączy inne smaki w aksamitną całość, zdecydowanie nie polecam zastępowania jej żadnym innym kremowym serkiem.

Na 4 porcje:

2 łyżeczki oliwy + trochę do smażenia
bakłażan pokrojony w kostkę lub plastry
sól, pieprz
pełnoziarniste penne
1 mała cebula, pokrojona w cienkie plastry
3 ząbki czosnku
1 puszka krojonych pomidorów
2 łyżeczki octu balsamicznego
1 opakowanie ricotty
1/2 szklanki tartego żółtego sera (tym razem użyłam mimolette; jego pomarańczowy intensywny kolor wzmaga doznania estetyczne, nie tylko smakowe :))

Rozgrzej piekarnik do 230 stopni C.

Blachę wysmaruj cienką warstwą oliwy. Równomierną warstwą ułóż bakłażana, spryskaj oliwą, oprósz solą i pieprzem, przemieszaj by bakłażan pokrył się równomiernie przyprawami. Piecz do zbrązownienia, ok., 25 minut, przewracając w połowie czasu plastry na drugą stronę.

Podczas pieczenia bakłażana, zagotuj makaron al dente.

Zeszklij cebulę na rozgrzanej oliwie. Dodaj czosnek i smaż przez 1 minutę. Dodaj pomidory, zagotuj. Zmniejsz ogień, przykryj patelnię i duś przez 3 minuty. Dopraw octem, solą i pieprzem.

Makaron odsącz, wymieszaj z sosem, bakłażanem i serkiem. Przełóż makaron do naczynia żaroodpornego, oprósz tartym serem i wstaw na 10 minut do piekarnika (200stopni).

Wierzch można posypać świeżą pietruszką lub bazylią.

Kapuśniaczki w cieście francuskim

2011-02-18T17:48:00.001+01:00

Farsz z kapusty i grzybów to chyba jeden z najbardziej klasycznych i ulubionych farszów, a ponadto jeden z najbardziej uniwersalnych. W cieście francuskim sprawdza się wybornie. Ciastka pyszne są zarówno na ciepło, prosto z piekarnika, jak i na zimno- w pracy zamiast kanapki, na przykład. Robiłam je dwa dni z rzędu, tak nam zasmakowały :)

Na 4 sztuki potrzebujemy:

rulon ciasta francuskiego
250 g kapusty kiszonej
garść suszonych borowików
pieprz
cebulę
łyżkę masła
białko

Grzyby zalewamy wrzątkiem i moczymy przez noc. Cebulę i kapustę siekamy drobno. Na rozgrzanym maśle przesmażamy na złoto cebulkę, dorzucamy kapustę i posiekane grzyby i zalewamy wodą do 1/3 wysokości kapusty (można użyć do tego wody od moczenia grzybów). Dusimy pod przykryciem do miękkości, podlewając w razie potrzeby wodą, ale ostatecznie powinna ona w całości odparować. Doprawiamy do smaku pieprzem, sól według mnie nie była potrzebna. Gdy kapusta jest miękka i straci intensywny kwaśny smak, zdejmujemy farsz z ognia i studzimy.

Płat ciasta kroimy na 4 równe prostokąty. Nakładamy na każdy z nich farsz wzdłuż jednego z krótszych brzegów i zawijamy ciasto w rulon. Układamy ciastka tak, aby brzeg ciasta znalazł się na dole, smarujemy białkiem i nacinamy ostrym nożem kilka razy w poprzek. Pieczemy w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni ok. 20 minut, po czym- jeśli dysponujemy taką opcją- włączamy jeszcze na ok. 3-5 minut opiekanie.

Pełnoziarniste fusilli z cukinią i papryką

2011-01-22T14:48:00.001+01:00

Makarony są grząskim gruntem dla odchudzających się. Wiele osób dbających o linię rezygnuje z nich całkowicie. Ja niestety nie jestem w stanie, za bardzo lubię różnego rodzaju pasty. Na szczęście minęły już czasy, gdy słowo spaghetti kojarzyło mi się jedynie z sosem bolognese ze słoika, podsmażonym z mięsem mielonym i masą żółtego sera. Cenię sobie lekkie dania z makaronem, z dużą ilością warzyw i rozsądnie dawkowanym serem.

Gotowe diety zalecają różne rodzaje makaronu, przede wszystkim pełnoziarnisty, sojowy i gryczany (soba). Jeśli już musi być pszenny, to tylko z pszenicy durum. I pod żadnym pozorem nie może być rozgotowany- ale kto chciałby robić taką krzywdę makaronowi, tylko al dente- tylko i wyłącznie :)

Dzisiejszy przepis został stworzony na potrzeby diety South Beach, można go znaleźć w oryginalnym brzmieniu tutaj. Danie jest dozwolone od fazy 2, ponieważ na fazie 1 tej diety wszelkie makarony są zakazane. Makaron przyrządzony w ten sposób jest sycący, pyszny i zawiera stosunkowo mało kalorii- pamiętajmy jednak, że podane ilości obliczone są na cztery porcje, a nie na jedną ;)

2 łyżeczki oliwy extra-vergine
1 posiekana mała cebula
3 zmiażdżone ząbki czosnku
3 posiekane papryczki konserwowe
¼ łyżeczki soli
1/8 łyżeczki świeżo mielonego czarnego pieprzu
2 szklanki makaronu z pełnego ziarna (penne, fusili, lub inny rodzaj krótkiego grubego makaronu)
1 cukinia starta na tarce
1/3 szklanki pokruszonego koziego sera
1 szklanka pomidorków cherry
¼ szklanki posiekanej świeżej bazylii

Rozgrzej łyżeczkę oliwy na patelni. Zeszklij cebulę razem z czosnkiem przez 3-4 minuty. Dodaj kolejną łyżeczkę oliwy, papryczkę, cukinię, sól i pieprz. Zmniejsz ogień i smaż, mieszając okazjonalnie, przez 2-3 minuty. Zdejmij z ognia i trzymaj w cieple.

Makaron ugotuj al dente. Odcedź, zachowując 2 łyżeczki wody od makaronu.

Wrzuć makaron, wodę z gotowania, cukinię, ser, pomidory i bazylię do rondla, wymieszaj. Gotuj razem, dopóki makaron się nie ugrzeje, a ser stopi. Oprósz pieprzem, serwuj ciepłe.
Jeśli nie przepadacie za serami kozimi, można go spokojnie zastąpić w tym przepisie parmezanem lub niskotłuszczową fetą, albo startym na tarce oscypkiem.

Sałatka ziemniaczana z brokułami i papryką

2011-01-17T23:12:00.001+01:00

Sałatka, która zdetronizowała brokułową z fetą. Jest w niej po prostu wszystko, co najlepsze: brokuły, ziemniaczki, zielony groszek i kilka innych zielonych rzeczy :) Moja słabość do ziemniaków przesądza o klęsce wszelkich podejmowanych diet wykluczających węglowodany proste, a ponieważ sałatkę tę robiłam już drugi raz, poprawiłam trochę skład i proporcje, tak aby wszystkie składniki były zrównoważone. Efekt kolorystyczny nie jest imponujący, ale ten smak- dla mnie doskonałość wśród sałatek z brokułami :) Przepis pochodzi z tygodnika Palce lizać nr 2.

Oto moja wersja:

4 ziemniaki ugotowane w mundurkach
nieduży brokuł
1/2 zielonej papryki
szklanka mrożonego groszku
2 kiszone ogórki
nieduża cebula
pęczek koperku
łyżka musztardy
2 łyżki majonezu
pieprz

Brokuł dzielimy na różyczki i gotujemy al dente na parze. Studzimy; w tym czasie krótko gotujemy na parze groszek. Ziemniaki obieramy ze skóry; kroimy w kostkę ziemniaki, paprykę, ogórki i cebulę. Koperek siekamy. Mieszamy warzywa i zieleninę, przyprawiamy obficie pieprzem. Z majonezu i musztardy robimy sos, wlewamy do sałatki, ponownie mieszamy.

W oryginalnej wersji nie ma koperku, zamiast groszku mrożonego użyto groszku konserwowego, zamiast cebuli pęczek dymki, a sos przygotowuje się mieszając 6 łyżek oliwy z 4 łyżkami musztardy. Polecam moją wersję ;)

Pieczarki zapiekane z mozzarellą i carpaccio wieprzowym

2011-01-08T18:09:00.002+01:00

Nadają się na kolację, na podwieczorek, nawet na imprezę jako przekąska na ciepło... Z chrupiącym kawałkiem wędliny na wierzchu i niespodzianką we wnętrzu. Pikantne, zdecydowane w smaku, pasują świetnie do piwa lub czerwonego półwytrawnego wina (do białego pewnie też :))

Ten plasterek wędliny, jaki kładzie się na wierzch, to nie musi być koniecznie carpaccio, chociaż dobrze wybrać coś surowego, suszonego, krojonego w cieniutkie plasterki- np. szynkę parmeńską. Chodzi o to, żeby wierzch był chrupiący, o lekko dymnym posmaku.

Potrzebujemy:

pieczarki (same kapelusze) w ilości nam odpowiadającej
tarty ser (mozzarella + cheddar)
kilka plasterków carpaccio wieprzowego
kilka oliwek
ząbek czosnku
szczypiorek

Pieczarki obieramy ze skóry. Nóżki odrywamy i odkładamy do innego dania ;)

Czosnek miażdżymy i nakładamy odrobinę miazgi na dno każdego kapelusza. Oliwki kroimy w cienkie plasterki i kładziemy po jednym w zagłębienie, jakie zostało po oderwaniu nóżki.

Teraz napełniamy kapelusze tartym serem. Mozzarella jest dosyć plastyczna, więc można jej napakować sporo, nie rozsypuje się.

Na wierzch kładziemy po plasterku/kawałku wędliny (pieczarka nie powinna być całkiem zakryta, więc wielkość plasterka trzeba dostosować do rozmiaru grzyba; ja kładłam po pół). Posypujemy posiekanym szczypiorkiem.

Pieczarki układamy w płaskim naczyniu do zapiekanek i zapiekamy w 220 stopniach- czas zapiekania zależy od wielkości pieczarek, jeśli są większe, to powinny puścić trochę soku.

Ryż zapiekany z jabłkami

2010-12-16T16:39:00.001+01:00

Coś się ten cynamon ode mnie nie może odczepić :) Dzisiaj naszła mnie ochota na ryż z jabłkami, no a czego nie może zabraknąć w takiej zapiekance? Oczywiście cynamonu :)

Przepis był już kiedyś prezentowany na moim drugim blogu- MadLite- i stamtąd nawet pochodzi zdjęcie, ale pomyślałam ze warto przypomnieć ten nieskomplikowany i zdrowy pomysł na ciepłe danie, zwłaszcza przed świętami.

Z podanych ilości wychodzą dwie porcje.

torebka ryżu brązowego
szklanka wody
szklanka mleka
2 jabłka
0,5 łyżeczki cynamonu
łyżka soku z cytryny
1,5 łyżki cukru
szklanka jogurtu
0,5 łyżeczki masła

Ryż gotujemy wg zaleceń producenta w wodzie zmieszanej z mlekiem. W tym czasie jabłka obieramy, ścieramy na tarce, skrapiamy sokiem z cytryny i mieszamy z cukrem i cynamonem (ilość przypraw można zmodyfikować, dostosowując do własnego gustu). Naczynie żaroodporne smarujemy masłem (powinno być niewielkie, ja używam owalnego naczynia o wymiarach 16x24 cm).

Połowę ugotowanego ryżu wykładamy równą warstwą na dno naczynia. Na to kładziemy jabłka, a następnie resztę ryżu. Wierzch polewamy jogurtem.

Kuskus z kurczakiem i cynamonową cebulą

2010-12-10T13:32:00.001+01:00

W kuchni znowu zapachniało cynamonem. To taki słodki zapach, że aż wierzyć się nie chce (dopóki się nie spróbuje), że może mieć coś wspólnego nie tylko z szarlotką i smażonymi jabłkami, ale także z mięsem i cebulą. Ja natomiast, ilekroć znajduję przepis na danie mięsne zawierające cynamon, od razu wywieszam je na lodówkę :) Uwielbiam, polecam, spróbujcie!

Dzisiejsze danie pochodzi z Turcji, znalazłam je w broszurce Wakacyjne smaki nr 4 (dodatek do Gazety Wyborczej). Mieszanka słodkich i ostrych smaków jest w nim niesamowita, nasze mlaskanie było chyba słychać w całym bloku ;)

Lista składników jest długa, ale sporo w niej przypraw. Zrobiłam połowę porcji i nie przejedlismy wszystkiego we dwoje :)

1 mała cebula
3-4 łyżki soku z cytryny
1 łyżeczka mielonego kuminu
3/4 łyżeczki mielonego imbiru (dałam świeży)
1/2 łyżeczki mielonej słodkiej papryki
4 filety z piersi kurczaka
2 łyżki oliwy
1,5 puszki pomidorów pelati
1/2 szklanki bulionu z kury
1/2 garści świeżej kolendry (brak, dałam trochę ziaren, chociaż to nie to samo)
30 dkg kaszy kuskus
sól, pieprz

Cynamonowa cebula:

4 łyżki oliwy (uparcie smażę cebulę na maśle)
6 szklanek posiekanej cebuli (pokroiłam w półplasterki, wystarczyły 3 spore sztuki)
sól
1,5 łyżki brązowego cukru (można użyć miodu)
2 łyżeczki mielonego cynamonu (wystarczyła 1, ale to zależy jak bardzo cynamonową chcecie cebulę )

Siekamy małą cebulę i miksujemy w blenderze (niezbyt drobno) z sokiem cytrynowym, kuminem, imbirem i papryką. Piersi kurczaka oczyszczamy, kroimy na mniejsze kotleciki i wkładamy do woreczka foliowego wraz z marynatą. Mocno zawiązujemy i potrząsamy, aby mięso pokryło się przyprawami. Wkładamy na godzinę do lodówki.

Po tym czasie kurczaka wraz z marynatą przekładamy do rondla z rozgrzaną oliwą. Smażymy po 3 minuty z każdej strony i przekładamy na talerz. Do sosu w rondlu dodajemy pomidory wraz z zalewą oraz bulion i gotujemy, aż sos zgęstnieje (ok. 5-7 minut). Ponownie wkładamy do rondla kurczaka, zmniejszamy ogień i dusimy pod przykryciem 15 minut. Odkładamy kurczaka na talerz i odstawiamy w ciepłe miejsce, a sos gotujemy bez przykrywki jeszcze parę minut, żeby zgęstniał. Na koniec przyprawiamy go kolendrą, solą i pieprzem.

Cynamonowa cebula: w rondlu o grubym dnie roztapiamy masło, wrzucamy cebulę, solimy i dusimy 20 minut, co jakiś czas mieszając. Zmniejszamy ogień, dusimy 10 minut, a potem dodajemy cukier i cynamon. Gdy cebula nabierze złotobrązowego koloru, jest gotowa. (U mnie duszenie trwało w sumie nieco krócej, bo wiem jaką kruchość cebuli lubię i smażę ją "na oko" :))

Przygotowujemy kuskus wg przepisu na opakowaniu. Nakładamy kaszkę na talerze, na to kładziemy kurczaka, polewamy go sosem i przykrywamy cebulą.

Jajka flamenco

2010-12-08T15:28:00.002+01:00

Ten przepis wisiał u mnie w "poczekalni" już od jakiegoś czasu. Odkryłam go na blogu My Cuisine. Pewnie większość z Was uzna tę potrawę odpowiedną na śniadanie, ale premiery na naszym stole doczekał się jako sobotni obiad. Szczerze mówiąc, głównie dlatego, ze nieliczne warzywa, jakie zostały mi od ostatnich zakupów, to były właśnie te z przepisu. Za to efekt przerósł nasze najśmielsze oczekiwania. Warzywa stały się cudownie kruche, lekko ścięte żółtko wystarczyło za sos, kapary i oliwki nadały potrawie wykwintnego charakteru... te jajka na pewno zagoszczą w naszym repertuarze na stałe.

Przepis za Gania76, z drobnymi modyfikacjami:

1 mała cukinia
po pół strąka czerwonej i żółtej papryki (ja dałam 1 zieloną, bo lubię ją najbardziej)
puszka pomidorów w zalewie (nie miałam tego jedynego składnika, zastąpiłam szklanką soku pomidorowego)
1 duża cebula
2 ząbki czosnku
4-6 jajek (ja mam małą foremkę, więc wbiłam 2)
kilka plasterków surowej, wędzonej szynki
łyżka kaparów
łyżka krojonych czarnych oliwek (zielone lubię bardziej :))
sól, pieprz, tymianek, ewentualnie łyżeczka pasty sambal oelek lub chilli
oliwa z oliwek

Paprykę, cukinię, cebulę i czosnek posiekaj. Rozgrzej na patelni oliwę, zeszklij cebulę z czosnkiem, dorzuć paprykę z cukinią i smaż przez 5 minut. Dorzuć pomidory z zalewą, dopraw i duś do miękkości papryki. Gotowy sos wyłóż do naczynia do zapiekania. Zrób tyle zagłębień, ile masz jajek, i wbij jajka w te zagłębienia - ostrożnie, żeby nie uszkodzić żółtek. Następnie ułóż na wierzchu plasterki szynki, posyp kaparami i oliwkami, oprósz solą i pieprzem oraz tymiankiem. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni na około 15 minut, aż zetną się jajka.

Naleśniki z jabłkami

2010-12-06T11:56:00.007+01:00

Pyszne, rozgrzewające, pachnące cynamonem śniadanie. W dodatku nietuczące. Daje zastrzyk pozytywnej energii na cały dzień. Zresztą, naleśniki są odpowiednie na każdą porę dnia, ale taki ładunek węglowodanów polecam raczej na dzień dobry, niż na dobranoc :)

Najpierw przygotowujemy ciasto na naleśniki:

1/8 litra mleka 0%
1 jajko
5 łyżek mąki pełnoziarnistej (ja użyłam orkiszowej, może być też pszenna)
1/2 łyżeczki fruktozy
szczypta soli
1/4 łyżeczki oliwy

Składniki na ciasto miksujemy w blenderze i odstawiamy na 20-30 minut, żeby trochę zgęstniało. W razie potrzeby można rozrzedzić je mlekiem lub wodą mineralną.

W tym czasie przygotowujemy farsz:

2 nieduze jabłka
1/2 łyżeczki cynamonu
3 łyżki jogurtu 0%

Jabłka obieramy i ścieramy na tarce. Podsmażamy na suchej patelni z cynamonem. Kiedy juz zmiękną, dolewamy jogurt i smażymy, mieszając, do połączenia składników.

Na drugiej patelni lekko nasmarowanej tłuszczem (tylko pod pierwszy naleśnik, potem już nie trzeba) smażymy naleśniki (mnie wyszły 4 sztuki). Na każdy naleśnik nakładamy sporą łyżkę farszu, zawijamy w kopertkę. Podajemy polane jogurtem.

Wegetariański gulasz

2010-12-03T13:11:00.003+01:00

Propozycja na sycącą, ciepłą kolację, idealną na obecne warunki atmosferyczne :). Gulasz można zjeść jako samodzielne danie, ale równie dobry (np. na drugi dzień) jest z dodatkiem kaszki kuskus i tartego żółtego sera, odgrzany na patelni.

Przepis znalazłam w książeczce Pomysły na dania z fasolką i groszkiem z Biblioteki Poradnika Domowego. Parę rzeczy zmieniłam, co nieco dodałam, więc podaję z moimi modyfikacjami.

Składniki:

40 dkg pieczarek
torebka mrożonego groszku
niewielka cebula
3 ząbki czosnku
2 płaty pomidorów suszonych ze słoika (ja używam z torebki, bez zalewy)
4-5 łyżek zalewy z suszonych pomidorów (więc oczywiście nie miałam zalewy:))
zioła prowansalskie
sól, pieprz
tłuszcz do smażenia (polecam dobrej jakości masło, pieczarki smakują o wiele lepiej niz smażone na oleju)

ja dodałam jeszcze:

kilka plastrów polędwicy łososiowej
pół szklanki śmietany 18%

Pieczarki oczyscić, pokroić w plasterki. Na głębokiej patelni rozgrzać tłuszcz, uprażyć pieczarki, dodając w trakcie smażenia posiekaną cebulę i czosnek, oraz pokrojoną w cienkie paski polędwicę. Groszek ugotować na parze. Pomidory pokroić drobno. Wymieszać pieczarki z groszkiem i pomidorami, dodać aromatyczną zalewę z pomidorów, przyprawić ziołami prowansalskimi, solą i pieprzem, dodać śmietanę. Wymieszać, jeszcze chwilę dusić całość na małym ogniu.

Zupa pieczarkowo-serowa

2010-12-02T15:51:00.003+01:00

Dziś wpis archiwalny, z pomału likwidowanego bloga Mad Lite. Wpis zachowuję w oryginalnym brzmieniu, mimo że mój stosunek do zup uległ ostatnio znaczącej zmianie :) A dawniej było tak:
Nie jestem ani znawcą, ani koneserem, ani wielbicielem zup :) Lubię konkret, płyny w charakterze posiłku jakoś mnie do siebie nie przekonują. Dlatego kiedy na moim blogu pojawia się opinia typu "pyszna zupka", to znaczy że naprawdę było w niej TO COŚ.

Tym razem były to serki topione ;)

Topione ponownie w zupie z pieczarek.

Pieczarki prezentują w tym zestawie pełnię smaku. Dawno nie jadłam czegoś TAK pieczarkowego.

Na 2-3 talerze zupy:

300 g pieczarek
1 l bulionu grzybowego
cebula
3 serki-trójkąciki topione (jeden może być ziołowy)
sól, pieprz
masło (2 łyżeczki)
natka pietruszki (opcjonalnie)

Cebulę kroimy dość drobno i przesmażamy na patelni na łyżeczce masła (można oczywiście zastąpić je zdrowszym tłuszczem, jak olej z pestek winogron, ale ja nawet będąc na diecie używam masła do smażenia cebuli i pieczarek, jest niezastąpione. Ewentualnie użyjcie Ramy Culinesse). Przekładamy do większego garnka.

Pieczarki obieramy i kroimy w plasterki. Przesmażamy na kolejnej łyżeczce masła, pozwalając im puścić sok i odparować.

Pieczarki przekładamy do garnka z cebulą, zalewamy bulionem i gotujemy do miękkości. Następnie bierzemy mikser z końcówką- żyrafką lub przelewamy zupę do blendera i miksujemy na krem (można zrobić wersje extra-smooth, ale ja wolę, kiedy zupy-kremy są zmiksowane nie-do-końca i zawierają drobne paproszki ;)). Dodajemy serki topione, i gotujemy zupę dopóki w całości się nie rozpuszczą. Na koniec przyprawiamy solą i pieprzem do smaku.

Zupę można podawać oprószoną drobno posiekaną natką pietruszki.

Barszcz ukraiński

2010-10-28T17:02:00.007+02:00

Mad gotuje zupy. A co więcej, nawet je później zjada. Ze smakiem. Zaprawdę powiadam wam, święto lasu :)

Na pierwszy ogień poszedł barszczyk, który w zasadzie zawsze mi jakoś smakował, no ale z racji tego, że jest zupą, i tak go nie lubiłam. Ostatnio zupy dostały dyspensę, więc barszcz jest już po całości pyszny.

Składniki na 4-5 porcji:

litr bulionu
1/4 kapusty
6 ziemniaków
koncentrat buraczany
marchewka
1/2 pora (nie miałam, zamiast pora dałam cebulę)
4 buraki
szklanka mrożonego groszku
10 dkg fasolki szparagowej
szklanka śmietany (pół też wystarczy...)
listek laurowy
sól, pieprz

Buraki ugotować w łupinach, obrać, zetrzec lub pokroić w drobną kostkę. Do wrzącego bulionu włożyć oczyszczone i pokrojone warzywa: kapustę, marchew, ziemniaki, por/cebulę, fasolkę oraz dorzucić groszek i listek laurowy. Zagotować, aby warzywa zmiękły. Dodać buraki i 3-4 łyżki koncentratu, po ich dodaniu barszcz trzymać na ogniu jeszcze przez 5 minut, ale nie gotować. 3 chochelki zupy odlać do kubeczka, wymieszać ze śmietaną, dodać do reszty zupy. Doprawić do smaku solą i pieprzem (jak dla mnie sól była w ogóle niepotrzebna). Można podawać udekorowaną kleksem śmietany.

Przepis pochodzi ze Świata Kobiety nr 11/2010.

Spaghetti w sosie winno-cukiniowym

2010-10-07T19:36:00.006+02:00

Improwizacja. A bo miało być co innego, ale zabrakło składników, a cukinię trzeba było w końcu zjeść, jak również inne warzywka, a i śmietana już dobiegała ku końcu. No i chciało nam się makaronu.

Na 3 porcjon:

250 g spaghetti pełnoziarnistego
1 mała cukinia
1 papryka
10 pomidorków cherry
1 cebula
łyżka masła
250 g śmietany 18 %
lampka wina białego chardonnay
1/2 łyżeczki sproszkowanego chilli
1/2 łyżeczki mielonej kolendry
1/4 łyżeczki mielonego kuminu

Zagotować w garnku wodę na makaron z odrobiną soli i oliwy.

Cebulę posiekać i przeszklić na maśle razem z pokrojonymi w ćwiartki pomidorkami. Dodać pokrojoną w drobną kostkę paprykę i cukinię, wlać wino, poddusić aż warzywa zmiękną. Doprawić chilli, kolendrą, dodawać po trochu śmietanę, mieszając aby się nie zwarzyła. Zredukować sos do pożądanej gęstości; można dosypać trochę mąki, jeśli jest za rzadki.

Spaghetti ugotować al dente. Odcedzić; w dużym garnku wymieszać z sosem i startym serem. Podawać z winem, którego użyliśmy do sosu.

Przepis dołączam do akcji Viva la pasta! serniczkowej Małgo.

Zapiekanka ziemniaczana z kurczakiem i sosem czosnkowym

2010-09-29T14:31:00.004+02:00

Od wczoraj na mojej top liście ulubionych zapiekanek :) Jest po prostu fantastyczna. Nawet dodatek kurczaka mi w niej nie przeszkadza, a co więcej, w tym zestawieniu smaków nawet wydał mi się smaczny ;)

Przepis znalazłam na stronie MistrzKuchni.pl, troszkę go zmieniłam, ale tym razem to naprawdę szczegóły.

Przepis podaję ze swoimi modyfikacjami.

Składniki:

7-8 średnich ziemniaków
2 piersi z kurczaka
średnia główka brokuła
30-40 dkg startego sera żółtego
pół cebuli
5 łyżek majonezu
4 łyżki śmietany 18%
2-3 ząbki czosnku
tłuszcz do smażenia (wybór tłuszczu na którym bedziecie smażyć zależy od Was, ja użyłam oleju z pestek winogron bo jest bezwonny i neutralny w smaku)
zioła prowansalskie
sól
pieprz

Przygotować sos czosnkowy: majonez, śmietanę i zioła prowansalskie wymieszać z wyciśniętym czosnkiem - przyprawić solą i pieprzem.

Ziemniaki ugotować w mundurkach. Ostudzić, obrać ze skórek i pokroić w plastry. Brokuły ugotować na parze i podzielić na malutkie kawałki.

Piersi pokroić w bardzo drobną kostkę, przyprawić solą i pieprzem (zamiast tego przyprawiłam je mieszanką Vegeta Natur do ziołowego kurczaka) i podsmażyć na patelni razem z posiekaną cebulą.

Foremkę lub żaroodporne naczynie wysmarować tłuszczem. Układać warstwami plasterki ziemniaków, kurczaka z cebulą, sos czosnkowy oraz brokuły. Składników powinno wystarczyć na 2 warstwy każdego rodzaju. Wierzch posypać obficie serem. Zapiekać w 200 stopniach przez ok.20-30 min.

W oryginalnym przepisie przed posypaniem serem wierzch zapiekanki polewa się jeszcze rozbełtanymi jajkami, ja uznałam ten dodatek za zbędny, ale to już kwestia Waszego uznania :)

Warkocz z ciasta francuskiego ze szpinakiem, pieczarkami i suszonymi pomidorami

2010-09-01T12:35:00.005+02:00

Jeśli mamy w lodówce gotowe ciasto francuskie, oto pomysł na super szybkie i pyszne jedzonko. Na obiad lub ciepłą kolację, z lampką czerwonego wytrawnego wina, idealne.

Na dwa warkocze potrzebujemy:

rulon ciasta francuskiego
250 g mrożonego szpinaku
200 g pieczarek
3-4 suszone pomidory
100 g sera feta
2 łyżki gęstej śmietany
łyżka masła
świeżo mielony pieprz
6 plastrów szynki konserwowej
150 g żółtego sera (mozzarella + cheddar)
jajko
słodka mielona papryka

Szpinak wrzucamy na patelnię z łyżką masła i rozmrażamy. Gdy robi się miękki, dodajemy pieczarki pokrojone w plasterki i prużymy, dopóki nie odparuje sok puszczony przez warzywa. Dodajemy pokrojone drobno pomidory i pokruszoną fetę, podgrzewamy, aż ser się stopi i połączy z farszem. Dodajemy śmietanę i mieszamy, by uzyskać masę o kremowej konsystencji.

Ciasto francuskie przekrawamy na pół. Boki każdego płata nacinamy w paski pod kątem ok. 30 stopni, tak aby można je było zawinąć do środka. Na środku ciasta układamy plastry szynki, na nią wykładamy farsz szpinakowy, a całość posypujemy obficie startym żółtym serem. Zawijamy warkocze, przekładając na zmianę paski ciasta raz z jednej, raz z drugiej strony.

Wierzch smarujemy rozbełtanym jajkiem i posypujemy papryką. Warkocze pieczemy w temperaturze 180 stopni przez ok. 25 minut, włączając pod koniec pieczenia funkcję opiekania (jeśli taką mamy ;)).

W ten sposób nacinamy ciasto:

Pierś z kurczaka z kurkami

2010-08-30T17:34:00.006+02:00

Po długiej, wakacyjnej przerwie mam propozycję na pyszny gulasz z kurczaka z kurkami. Kurczak to ptak, kurki to grzyby, ale pasują do siebie świetnie :) Potrawkę proponuję podawać z pieczonymi ziemniakami i lekką sałatką, np. z pomidorów i cebuli.

3-4 filety z piersi kurczaka (pojedyncze)
ok.30 g kurek
cebula
4 łyżki mąki razowej
olej z pestek winogron (można użyć innego, ale o neutralnym smaku)
2 łyżki masła
słodka papryka w proszku
sól, pieprz
natka pietruszki
sok z cytryny
ziele angielskie, pieprz zielony w ziarnach, 2 listki laurowe

Filety czyścimy, kroimy w niewielkie kawałki. Skrapiamy sokiem z cytryny, oprószamy solą i pieprzem i odstawiamy na 10 minut. Mąkę mieszamy w miseczce ze słodką papryką. Kawałki kurczaka panierujemy w mące i partiami smażymy na oleju. Przekładamy do garnka razem z tłuszczem, który pozostanie na patelni.

Gdy usmażymy już wszystkie kawałki piersi, na tej samej patelni topimy łyżkę masła i szklimy na nim pokrojoną drobno cebulę. Przekładamy ją do mięsa, opłukujemy patelnię szklanką wody i wlewamy ją również do garnka. Uzupełniamy poziom wody tak, aby przykryła prawie całe mięso. Dorzucamy liście laurowe, pieprz zielony i ziele angielskie. Dusimy na małym ogniu 10 minut.

W tym czasie oczyszczone kurki podsmażamy na łyżce masła. Dodajemy je do mięsa i dusimy całość, aż grzyby zmiękną- jakieś 10-15 minut. Na koniec duszenia dodajemy posiekaną natkę pietruszki.

Zapiekanka z kurczakiem i cukinią

2010-07-21T14:57:00.003+02:00

Świetna zapiekanka. Lekka, pyszna, z posmakiem wina- co tu dużo pisać.
Inspirację zaczerpnęłam od Ganii76: My cuisine.
Trochę czasochłonna, ale warto.... naprawdę polecam :)
Przepis cytuję za Ganią.

150 g makaronu pełnoziarnistego (np. ozdobne kolanka, świderki)
200 g piersi z kurczaka lub indyka
2 małe cukinie
5-6 pieczarek
1 średnia cebula
opakowanie serka ziołowego (np. Piątnica z przyprawami)
2 jajka
mały jogurt naturalny
kieliszek białego, wytrawnego wina
oliwa z oliwek, sól, pieprz, czosnek
1 pomidor

Makaron ugotuj al dente. Mięso pokrój w paski, oprósz solą i pieprzem. Cukinię pokrój na plastry o grubości 1 cm i usmaż na oliwie na złoty kolor. Na tym samym tłuszczu usmaż mięso. Cebulę pokrój w piórka, a pieczarki w plastry. Płaską formę do zapiekania wysmaruj oliwą, ułóż plastry cukinii, makaron, mięso, pieczarki i cebulę. Na wierzchu ułóż plastry cukinii. Przygotuj sos: serek rozmieszaj z jajkami, jogurtem i winem. Posól, popieprz i dopraw czosnkiem. Polej zapiekankę, na wierzchu ułóż plastry pomidora. Zapiekaj ok. 25 minut w 200 stopniach. Podawaj z białym wytrawnym winem.

Greckie bułeczki

2010-06-28T09:04:00.005+02:00

Na te bułeczki, znalezione u Gosi na blogu Moje Ekspresje Kulinarne, miałam już od dawna chrapkę. Sama nie wiem, czemu zwlekałam z nimi tak długo :) Są pyszne, mają wyrazisty smak i pasują świetnie do sera lub twarogu. Z ciastem pracuje się bardzo przyjemnie; jest łatwe do wyrobienia, elastyczne i nie klei się do rąk- tylko przy formowaniu bułek trzeba podsypywać porcje ciasta mąką i wszystko idzie jak z płatka.

Po uformowaniu wyrosły mi jeszcze na tyle mocno, że misterny supełek właściwie zniknął :) Na szczęście to nie wpłynęło na smak. Byliśmy nim zachwyceni :)

Wprowadzone przeze mnie małe modyfikacje to dodatek ok. 1/4 szklanki tartego sera żółtego, który został mi od śniadania, oraz zastąpienie siekanej cebuli czosnkiem granulowanym.

Przepis podaję za Gosią, a oryginalnie pochodzi on stąd: http://www.cookingbread.com/savory_bread.html.

Składniki:

3/4 szklanki sera feta
3 1/2 szklanki mąki pszennej
1 łyżka cukru
3/4 szklanki letniego mleka
1/3 szklanki wody ( jeśli trzeba, kilka łyżek więcej)
1 łyżka oliwy z oliwek
1/4 szklanki drobno pokrojonych oliwek
1 opakowanie suszonych drożdży
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka drobno posiekanej cebuli
Na glazurę: jajko, 1 łyżka wody + ulubione zioła ( np.rozmaryn,oregano, tymianek)

Mąkę, drożdże, sól i cukier wymieszać w dużej misce. Następnie dodać resztę składników i wszystko dokładnie ze sobą połączyć. (Ja zrobiłam trochę inaczej, moją sprawdzoną metodą: drożdże wsypałam do ciepłej wody wymieszanej z mlekiem i zasypałam cukrem, żeby sobie chwilę popracowały. postępuję tak nawet z suchymi drożdżami, wtedy ciasto lepiej mi wyrasta). Ciasto należy wyrabiać około 7 minut, aż stanie się elastyczne i jednolite. Ciasto przykryć ściereczką i pozostawić do wyrośnięcia na godzinę minut w ciepłe miejsce. Po upływie czasu ciasto podzielić na 16 lub więcej części i uformować bułeczki. Każdą kulkę rolujemy na długość 12 -14cm ( tak żeby dało się związać supełek). Zwijamy w supełek, a boki podwijamy pod spód. Pozostawiamy na 35 minut do kolejnego podrośnięcia. Przed pieczeniem smarujemy rozbełtanym jajkiem z łyżką wody i posypujemy mieszanką ulubionych ziół. Piec w 185*C przez około 20 minut. Studzić na kratce.

Przepis dorzucam do akcji Oliwka, ponieważ oliwki są bardzo istotnym składnikiem tych bułek :)

Łosoś zapiekany z czerwonym pesto i świeżymi pomidorami

2010-06-26T11:22:00.005+02:00

Jadamy ryby zbyt rzadko. To powszechnie wiadoma i sprawdzona informacja. Wiele osób nie przepada za specyficznym smakiem, a drugie tyle za koniecznością ostrożnego jedzenia ze względu na ości. Na jedno i drugie jednak jest rada. Jeśli kupimy filety, ryzyko udławienia się ością jest minimalne. Zaś co do smaku, odpowiednio przyprawiona rybka smakuje całkiem inaczej niż ta obsypana mąką i rzucona na tłuszcz na patelni. Zaryzykujecie eksperyment? Ja ostatnio zaryzykowałam. Efekt przerósł oczekiwania nie tylko moje, ale i mojego współbiesiadnika, którego miałam przed oczami pisząc ten wstęp ;)

Pyszną, słodko-kwaśno-pikantną potrawą z łososia delektowaliśmy się dzięki Asi z Kwestii Smaku, która wrzuciła ten przepis na stronę już dość dawno temu- razem z pięknymi zdjęciami :) Mam nadzieję, ze moja nieśmiała próba sprostania jej wyczynom kulinarnym zachęci Was do wypróbowania tego pomysłu na rybkę. Ale zamiast jogurtu polecam jednak stanowczo śmietanę ;)

Przepis cytuję za Kwestią Smaku. Pesto wykorzystałam gotowe; jeśli macie czas i ochotę przygotować własne, odsyłam do oryginalnego przepisu Asi.

Rybkę zjedliśmy z fasolką szparagową ugotowaną na parze.

Składniki, 2 porcje:

2 filety z łososia, każdy po około 150 g
sól morska, świeżo zmielony pieprz
3 łyżki czerwonego pesto z suszonych pomidorów (gotowe lub własne)
2 łyżki jogurtu naturalnego lub śmietany jogurtowej
4 łyżki posiekanego szczypiorku
12 pomidorków koktajlowych
2 łyżeczki cukru pudru (odchudzając się, pomijamy ;))

Łososia opłukać, osuszyć, doprawić solą i pieprzem. Ułożyć w małym naczyniu żaroodpornym skórką do dołu. Przygotować pesto z suszonych pomidorów, odmierzyć 3 łyżki i wymieszać je z jogurtem naturalnym lub ze śmietaną jogurtową. Doprawić solą i pieprzem.

Pesto wyłożyć na łososia, posypać połową szczypiorku. Pomidorki przekroić na połówki, oprószyć solą, pieprzem, cukrem pudrem. Włożyć je do naczynia z łososiem. Posypać świeżo zmielonym pieprzem i wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 stopni. Zapiekać przez około 18 - 20 minut, aż łosoś będzie upieczony w środku (sprawdzić widelcem). Na koniec włączyć funkcję grilla w piekarniku i lekko zrumienić. Posypać resztą szczypiorku i podawać.

Muffiny z jabłkami i migdałami

2010-05-31T10:47:00.004+02:00

Dawno nie było u nas w domu muffinków. Z prostej przyczyny: kiedy ich nie ma, to nie kuszą ;) Jednak sobotnie imieniny Magdaleny były wystarczającą okazją do udzielenia sobie chwilowej dyspensy. I muszę powiedzieć, że te muffinki były bardzo dobrym wyborem.

Najwilgotniejsze z pieczonych dotychczas, delikatne w smaku, z chrupiącą posypką. Za inspirację posłużyły przepisy z blogu Dorotus 76 Moje Wypieki, a szczególnie TEN, ale wprowadziłam pewne drobne zmiany. Przede wszystkim zamieniłam przyprawę korzenną na cynamon, dzięki czemu muffinki są bardziej szarlotkowe, niż piernikowe- i o takie mi chodziło. Posypkę natomiast zrobiłam z migdałów, żeby była delikatniejsza w smaku. Mój przepis różni się od Dorotkowego także w kilku innych miejscach, więc zamiast cytować, podaję tak jak zrobiłam sama :)

Z podanych ilości wyszło mi 17 muffinek, a więc piekłam je w dwóch partiach :)

szklanka mąki orkiszowej
szklanka mąki pszennej razowej
pół szklanki jasnego brązowego cukru
1 płaska łyżka cynamonu
szczypta soli
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
łyżeczka sody oczyszczonej
pół szklanki mleka
pół szklanki jogurtu naturalnego
(lub maślanki)
3 łyżki roztopionego masła (około 45 g)
1 jajko
2 średniej wielkości jabłka, obrane, starte na tarce i skropione sokiem z cytryny

Na posypkę:

pokruszone płatki migdałowe
kilka łyżek cukru brązowego

W jednym naczyniu wymieszać składniki sypkie, w drugim płynne. Połączyć zawartość obu naczyń, dodać jabłka i wymieszaćtylko do połączenia się składników. Ciasto nałożyć do foremek na muffinki do 3/4 ich wysokości, z wierzchu posypać migdałami i cukrem.

Piec około 20 - 25 minut w temperaturze 190ºC. Studzić na kratce.

PS. Właściwie, muffiny, szczególnie jeszcze ciepłe, są doskonałe na śniadanie :) Niech będą więc propozycją na Majowe Śniadanie u Mico.

Leczo z cukini

2010-05-26T17:18:00.004+02:00

Pierwsza potrawa, jaką nauczyłam się robić samodzielnie. I zrobiłam ją na wakacjach na działce, kiedy dostałam "piękną", wielką cukinię. Teraz unikam dużych okazów, dzięki czemu nie muszę z nich wyrzucać skóry ani pestek, a miąższu rozgotowywać na papkę, żeby był zjadliwy :)

Tak czy inaczej, tamta działkowa, pierwsza cukinia i tak była pyszna, i chociaż wzbudziła pewne podejrzenia swoim wyglądem, doznania smakowe okazały się jednogłośnie pozytywne.

Najlepszym dodatkiem do leczo jest świeży, pszenny chleb grubo posmarowany dobrym masłem. Jeśli ktoś nie musi zwracać uwagi na kalorie i indeks glikemiczny, oczywiście. Jeśli jednak macie ochotę wzbogacić tę potrawę o trochę białka, możecie dodać przesmażoną na patelni dobrą kiełbasę. Ja preferuję wersję bezmięsną.

Na 3-4 porcje potrzebujemy:

2 cebule
2 różnokolorowe papryki
2 małe cukinie
puszka pomidorów lub - w sezonie- 3-4 świeże sztuki
sól, pieprz
łyżka masła
jajko

Cebule pokroić w półplasterki i zeszklić na maśle. Paprykę oczyścić z gniazd nasiennych i pokroić w słupki, dodać do cebuli. Dusić razem, aż papryka zrobi się miękka.

Cukinię pokroić w kostkę lub plasterki, dorzucić do garnka. Dusić pod przykryciem, aż warzywa puszczą trochę soku i będą miękkie. Dorzucić pomidory (jeśli używamy świeżych, obieramy je przedtem ze skóry i kroimy w kostkę). Doprawić solą i pieprzem. Podgrzać całość, aż sok z pomidorów połączy się z sokiem z warzyw i zagotuje.

Chwilę przed zdjęciem z ognia, wbić jajko i energicznie zamieszać potrawę, tak aby połączyło się w jednolity, gęsty sos z warzywnym sokiem.

Młoda kapusta z koperkiem

2010-04-22T17:17:00.003+02:00

Kiedy zobaczyłam w sklepie główki młodej kapusty, nie mogłam się im oprzeć. Co prawda to jeszcze nie nasza, krajowa kapusta, ale o ile uparcie czekam na krajowe truskawki, tak kapusta może być importowana, na surowo i tak jej nie jadam :)

Młoda kapusta była zawsze jedną z moich ukochanych jarzynek do obiadu, ale przepisu na nią nie znałam. Żeby nie popełnić kardynalnych błędów, podparłam się przepisem ewy-r z blogu W mojej kuchni. Wprowadziłam kilka zmian wedle własnego gustu. Wyszła pyszna.

Składniki

główka młodej kapusty
1 duża cebula
kawałek wędzonego boczku parzonego (można zastąpić chudszym bekonem)
pęczek koperku
sól, pieprz
przyprawa Delikat

Kapustę siekamy i wrzucamy do garnka. Zalewamy wodą do mniej więcej 2/3 wysokości kapusty. Przyprawiamy łyżką przyprawy Delikat. Gotujemy do miękkości.

W tym czasie kroimy boczek w kostkę i przesmażamy na skwarki. Dorzucamy do kapusty. Na tej samej patelni szklimy posiekaną drobno cebulę i również dodajemy do kapusty. Przyprawiamy do smaku solą i pieprzem.

Koperek myjemy i siekamy, mieszamy z kapustą. Potrawę dusimy na wolnym ogniu, dopóki woda nie zredukuje się do 1/4 objętości, a kapustka będzie mięciutka.

Potrawa może być dodatkiem do mięs wszelkiego rodzaju, ale może też stanowić samodzielny, lekki posiłek.

Musaka z warzywami

2010-04-15T12:22:00.004+02:00

Musaki nie próbowałam dotąd z wielu powodów. Pierwszy był taki, że przez długi czas, od momentu niezbyt udanej ratatui, uważałam że nie lubię bakłażanów. Na szczęście zweryfikowałam ten pogląd na korzyść psianki :)

Nie przemawiała do mnie też wizja mięsa mielonego zatopionego w tłustym sosie. Na szczęście, musakę można zrobić na więcej niż jeden sposób, a do mnie przemówiła w końcu warzywna jej wersja, którą znalazłam na blogu My Cuisine.

Co tu dużo mówić, ta wersja jest pyszna :)

Zamiast proponowanego przez Ganię tymianku, w przepisie wykorzystałam przyprawę grecką Kamisa. Jest to czysta mieszanka ziółek i przypraw, bez cukru, glutaminianu itp, więc pozwalam sobie z niej korzystać :)

Przepis cytuję za Ganią76:

1 duży bakłażan
2 cukinie
2 duże cebule
2 czerwone papryki
4 ząbki czosnku
puszka krojonych pomidorów
oliwa z oliwek
świeży i suszony tymianek
2 jajka
300 ml greckiego jogurtu
100 g sera feta
sól i pieprz

Warzywa (oprócz pomidorów) pokrój w plastry, czosnek posiekaj. Ułóż warzywa na blasze, posyp solą i pieprzem oraz tymiankiem, polej oliwą, i piecz w 220 stopniach przez około 30-35 minut. Pomidory obierz ze skórki, pokrój w drobną kosteczkę. Żaroodporne naczynie wysmaruj oliwą. Ułóż w nim połowę upieczonych warzyw, na warzywach rozłóż pokrojone pomidory razem z sokiem, który puściły. Nałóż na to pozostałe warzywa. Jajka roztrzep z jogurtem i polej całość. Fetę rozgnieć widelcem w miseczce i posyp wierzch potrawy. Całość posyp tymiankiem i piecz w 180 stopniach przez 45-60 minut, aż musaka będzie zrumieniona na wierzchu.

Placki z jagodami- "Ołatki"

2010-03-31T17:49:00.003+02:00

Pyszne na śniadanko. I nie tylko. Jagody oczywiście mamy teraz tylko mrożone, ale to nie ma większego wpływu na smak :)

Jest to kolejna potrawa, którą wyniosłam z domu. No, może nie całkiem. Bo w domu takie placki robiło się z jabłkami, a nie z jagodami. I mówiło się na nie: ołatki. I na pewno nie były fioletowe, jak moje :) Ale ja eksperymentuję z owocem różnej maści, i chyba nie zdarzyło się, żeby "ołatki" wyszły niedobre :)

Jako danie z kuchni domowej, placki są moją trzecią propozycją do akcji Slow Food z Eko Quchni.

Składniki na 2-3 porcje:

2 szklanki mąki
2 szklanki kefiru
2 białka
1/2 łyżeczki cynamonu
pół szklanki jagód (wcześniej rozmrożonych)
4 łyżki cukru (lub wg smaku, ja wolę mniej słodkie- i tak podaje je się najczęściej z cukrem pudrem)
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
olej do smażenia

Białka ubić na pianę z dodatkiem szczypty soli.

W misce wymieszać mąkę, kefir, cukier, cynamon i proszek do pieczenia. Dodać jagody razem z sokiem. Delikatnie dołożyć ubite białka, wymieszać całość na jednolitą masę.

Na patelni rozgrzać 1/2 łyżki oleju. Nakładać masę łyżką i rozprowadzać po patelni do uzyskania pożądanej grubości. Gdy brzegi są już rumiane, odwrócić na drugą stronę.

Placki są pyszne na ciepło i na zimno. Przed podaniem można oprószyć je cukrem pudrem.

Bułki z kiszoną kapustą

2010-03-20T12:38:00.004+01:00

Nie ma jak świeże bułeczki na sobotnie śniadanie :) Tym bardziej samodzielnie upieczone.

Ponieważ ostatnio staram się odżywiać zdrowo, szukałam przepisu, który będzie pasował do mojej obecnej diety. Czyli takiego, który będzie oparty na mące pełnoziarnistej. Znalazłam ich, na szczęście, dużo, a na początek postanowiłam wypróbować przepis na chleb z kiszoną kapustą z forum CinCin. Zmiany, jakie wprowadziłam, były nieliczne, ale znaczące: dodałam oprócz kapusty trochę przesmażonej cebulki, no i zamiast chleba- zrobiłam bułki.

Nie są może zbyt piekne (jakoś nie mam talentu do lepienia zgrabnych bułek :)), ale nadrabiają smakiem. Są słodkawe (zasługa cebulki? A może za dużo cukru...) i mięciutkie. Pasują idealnie do kremowych serków.

Przepis cytuję za Anusiaczkiem, z podaniem swoich modyfikacji.

3 dag drożdży
szklanka ciepłej wody
2 łyżki fruktozy
2 łyżki oliwy
1/2 łyżeczki soli
2,5 - 3 szklanki mąki pszennej razowej
szklanka dobrze odciśniętej i drobniutko posiekanej kapusty kiszonej
mój dodatek: mała cebulka przesmażona na suchej patelni

1. Drożdże rozrabiamy z fruktozą w dużej misce, zalewamy ciepłą wodą, posypujemy odrobiną mąki i odstawiamy przykryte na ok. 10 minut.

2. Dodajemy oliwę, sól i 2,5 szklanki mąki, wyrabiamy 5 minut (najlepiej mikserem), następnie odstawiamy przykryte w ciepłe miejsce na godzinę.

3. Posypujemy mąką stolnicę, wałkujemy ciasto na duzy prostokąt i równo rozkładamy na nim kapustę (i cebulę). Następnie zwijamy jak roladę.

4. Można teraz roladę przekroic na pół, aby otrzymać dwa małe chlebki, można też zrobić jeden większy. Ciasto z kapustą jeszcze raz chwilę wyrabiamy, aby kapusta dobrze się połączyła (trzeba trochę posypywać mąką), a następnie formujemy chlebek lub chlebki. Można też zrobić bułki, mnie wyszło ich 5.

5. Chlebki układamy na blasze i pieczemy ok. 30 minut w temperaturze 180 stopni. Bułkom wystarczy 18 minut z termoobiegiem włączonym na ostatnie 5.

Rolada serowa

2010-03-10T10:39:00.004+01:00

Rolada serowa to kolejny odkurzony rodzinny przepis na pyszną przekąskę. Kiedy rolada pojawiała się w lodówce, wyszykowana przez Babcię, cała rodzina była wniebowzięta. Niestety nie zachował się oryginalny sposób jej wykonania, więc smaki odtwarzałam z pamięci- ale efekt był dokładnie taki, jakiego oczekiwałam.

Zdjęcie nie jest może zbyt smakowite, ale tylko takie udało mi się zrobić w locie, zanim rolada została pożarta z wielkim smakiem, a nastąpiło to nadspodziewanie szybko :) Chyba będę musiała robić ją częściej, na szczęście nie jest to trudne zadanie, jedynie trochę czasochłonne. Może więc któregoś dnia podmienię fotkę na ładniejszą ;)

Myślę, że jest to odpowiednia propozycja na akcję Slow Food u Edyty z blogu Eko Quchnia.

500-600 g żółtego, topliwego sera w jednym kawałku (np. gouda)
2 pikantne serki topione (np. tylżyckie)
1 papryka
pęczek rzodkiewek
10 średnich pieczarek
sól, pieprz
szczypiorek lub natka pietruszki

Ser zawijamy w folię aluminiową, wkładamy do gorącej, ale nie gotującej się wody i trzymamy na małym ogniu przez ok. 40-50 minut, aż stanie się miękki. Następnie rozwałkowujemy miękki ser na cienki, duży prostokąt.

W czasie, kiedy ser się topi, przygotowujemy farsz. Pieczarki obieramy i trzemy na tarce. Topimy na patelni łyżkę masła i prużymy pieczarki, aż odparuje z nich sok. Rzodkiewki myjemy i trzemy na tarce, paprykę kroimy w drobną kostkę. Warzywa mieszamy z serkami, dodajemy posiekaną zieleninę, doprawiamy do smaku pieprzem i solą.

Farsz rozsmarowujemy na jeszcze ciepłym serze, zwijamy w roladę. Owijamy szczelnie folią aluminiową i wkładamy do lodówki- najlepiej będzie, jeśli uda nam się odczekać chociaż jeden dzień przed jedzeniem, ale powinna się nadawać do krojenia już po 3-4 godzinach.

Aksamitny chleb z koperkiem

2010-03-08T08:57:00.004+01:00

Sobota upłynęła pod znakiem przygotowań do małego, lecz bardzo miłego przyjęcia :) Miałam różne pomysły na menu, ale jednego byłam pewna od samego początku: chleb, który pojawi się na stole, będzie domowego wypieku. I tak też się stało.

Przepis na ten lekki, puszysty chleb znalazłam u Edysi na blogu Przy Kuchennym Stole. Była to też jedna z propozycji w 62. edycji Weekendowej Piekarni, którą organizowała Lu z blogu Na tropie smaku. Żałuję tylko tego, że nie trafiłam na niego wcześniej, bo to prawdziwy strzał w dziesiątkę :) Smak chleba jest delikatny, lekko słodkawy, skórka chrupiąca, a środek wilgotny. Myślę, że to zasługa ricotty, bo nie spotkałam się jeszcze z takim smakiem chleba.

Przepis cytuję za Lu z moimi zmianami zaznaczonymi kursywą:

Aksamitny chleb z koperkiem
na podst. lekko zmienionego przepisu R. L. Beranbaum, The Bread Bible

500 g mąki pszennej, dowolnego typu (ja użyłam pszennej razowej z niewielką domieszką pszennej 650)
25 g cukru
20 g świeżych drożdży plus 1 łyżeczka cukru (z nimi lepiej wychodzi, ale jeśli nie mamy, może być 1,5 łyżeczki drożdży instant, wówczas pomijamy cukier)
250 g sera ricotta, schłodzonego
100 g miękkiego masła
1 duże jajko
1,5 łyżeczki soli
120 g wody
1 łyżka świeżego, bardzo drobno posiekanego koperku (u mnie było trochę więcej, ok. 2 łyżek)

Świeże drożdże zasypujemy łyżeczką cukru, wlewamy 1 łyżkę wody. Mieszamy i odstawiamy na 15 minut, by 'ruszyły'.
Mąkę mieszamy z cukrem i solą, następnie miksując dodajemy pozostałe składniki (jeśli używamy drożdży suszonych, dodajemy je również).
Miksujemy tak długo aż ciasto, początkowo klejące, zacznie odstawać od ścianek naczynia. Zajmie to ok. 5-7 minut. Kiedy będzie gładkie, dodajemy koperek i mieszamy do czasu aż zostanie on równomiernie rozprowadzony w cieście (ok. 1/2 minuty).
Przekładamy do miski wysmarowanej olejem, przykrywamy folią i odstawiamy do wyrastania na 1 - 1,5 h.
Wyrośnięte ciasto dzielimy na pół, formujemy bochenki i przekładamy je do dwóch keksówek (można zrobić jeden duży bochenek). Spryskać wierzch oliwą.
Odstawić do wyrastania na ok. 30 minut.
Piekarnik nagrzać do 200 st C. Spryskać go wodą lub na dno wrzucić ok 1/2 szkl kostek lodu.
Wyrośnięty chleb naciąć wzdłuż ostrym nożem (darowałam sobie nacinanie).
Wstawić do piekarnika. Piec 30-45 minut (w zależności od wielkości chleba).
Przed pokrojeniem ostudzić.

Kotlety ziemniaczane

2010-03-05T19:16:00.009+01:00

Jestem jak najbardziej ZA, jeśli chodzi o idee slow food. W ramach akcji zorganizowanej przez Parmelię postanowiłam odkurzyć przepis, którego nauczyłam się od Babci. Pochodzę z regionu, który raczej nie może się poszczycić kuchnią regionalną, za to w moim rodzinnym domu mieszały się wpływy z różnych stron Polski. Skąd wziął się ten przepis- nie potrafię zgadnąć, wiem za to na pewno, że kotleciki są pyszne i należały od dawien dawna do moich najulubieńszych potraw :)

A oto przepis na 2 osoby:

10 średnich ziemniaków
1 jajo
1 cebula
łyżka śmietany
sól (ok. 1/2 łyżeczki, w zalezności od Waszego smaku)
mąka
opcjonalnie szczypiorek lub natka pietruszki

Ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie. Najlepiej zrobić to dzień wcześniej, bo przed dalszą obróbką muszą porządnie wystygnąć.

Ostudzone przepuszczamy przez maszynkę do mielenia lub ugniatamy. Wbijamy jajko, dodajemy cebulę startą na tarce i śmietanę. Zieleninę siekamy drobno. Mieszamy masę ziemniaczaną z mąką, dosypując po jednej garści, tak aby uzyskać ciasto na tyle ścisłe, żeby dało się formować w kotlety.

Kotleciki obtaczamy w bułce tartej lub mące; smażymy na oleju na złoty kolor z obu stron.

Podajemy z kwaśną, gęstą śmietaną.

Jeśli z obiadu zostaną Wam jakieś kotlety, nie przejmujcie się- na zimno są równie dobre, a według mnie nawet lepsze- tak jak placki ziemniaczane ;)

Bułeczki babuni

2010-02-26T20:27:00.008+01:00

Moje brzydactwa :) miałam ochotę zmienić im nazwę na Bułeczki-pokraczki. Ale nic dziwnego; popełniłam tyle wykroczeń przygotowując ciasto, że nie wiem jakim cudem w ogóle się udały :)
Za to są bardzo smaczne. Skórka lekko chrupiąca i rumiana, wnętrze puszyste i miękkie. Pasują idealnie do wędliny lub sera, chociaż równie dobrze można je zjeść posmarowane dobrym masłem i oprószone solą- ich smak sam się obroni :).

Postanowiłam zrezygnować całkowicie z kupowania pieczywa na rzecz prawdziwej bułkowo-chlebowej uczty raz w tygodniu. Zresztą, kto raz spróbował własnoręcznie upieczonego pieczywa, już zawsze bedzie pogardzał paczkowanym chlebem bez smaku. No chyba że mamy zaprzyjaźnioną, sprawdzoną piekarnię- wtedy jestem jak najbardziej za.

Przepis pochodzi, tak jak ostatnio, ze strony Moje Ekspresje Kulinarne. Tam można obejrzeć, jak powinny wyglądać (i jak MOŻE będą wyglądać u mnie następnym razem) bułeczki babuni.

Przepis podaję za Gosią. W nawiasach podaję lekkie zmiany, jakie wprowadziłam do przepisu:

2 1/3 szklanki mąki pszennej
6 łyżek mąki razowej
1 1/2 łyżeczki drożdży (lub 25 g drożdży świeżych)
200 ml ciepłej wody
40 ml ciepłego mleka
4 łyżeczki masła ( rozpuszczonego)
1 płaska łyżeczka siemienia lnianego (mielonego)
1 łyżeczka soli
1 1/2 łyżeczki miodu (lub brązowego cukru demerara)

Mąki, siemię i sól mieszamy razem. Drożdże i miód rozpuszczamy w wodzie. (Nie wiedziałam co zrobić z mlekiem, więc też zmieszałam je z wodą. Miksturę odstawiłam na kilka minut, żeby drożdże zaczęły pracować.) Dodajemy masło i całość powoli wlewamy do mąki. Mieszamy składniki (w razie potrzeby dodać 2 -3 łyżki wody więcej). Wyrabiamy około 7 minut, po czym przekładamy ciasto do czystej, lekko natłuszczonej miski i przykrywamy ściereczką. Pozstawiamy ciasto do wyrośnięcia na godzinę. Po upływie czasu dzielimy na 6 -8 części, formujemy zgrabne bułeczki i kolejny raz pozostawiamy do wyrośnięcia. Przed włożeniem do piekarnika nacinamy bułeczki ostrym nożem i szybko wsuwamy do gorącego piekarnika. Wraz z bułkami obok wsuwamy małe naczynie żaroodporne z 1/2 szklanki wody (zapomniałam o tym kompletnie!). Pieczemy w 195 *C przez 16 minut. (na ostatnie 5 minut można włączyć termoobieg, wtedy skórka ładnie się zrumieni). Studzimy na kratce.

Muffinki z żurawiną

2010-02-25T10:02:00.006+01:00

Znowu muffinki :) Ten prosty wypiek ma niesamowitą zaletę- do środka można wpakować dosłownie wszystko. Owoce, czekolada, ser, wędliny- co tylko dusza zapragnie. Byle nie wszystko naraz ;)

Moje tym razem były z żurawiną, według przepisu Dorotus. Jedyne żurawiny, jakie miałam, to w słoiku, w formie konfotury do mięs- ale nie zawahałam się ich użyć. Pewnie ze świeżą byłyby lepsze- ale i tak są to jedne z bardziej udanych muffinek (hmm, czy nie piszę czegos takiego przy każdych? :))

Przepis cytuję za Dorotus:

2 szklanki mąki
2/3 szklanki cukru (dałam 1/3 szklanki fruktozy)
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
szczypta soli
1 szklanka świeżej, mrożonej lub suszonej żurawiny (dałam ze słoika )
3/4 szklanki maślanki
1/3 szklanki mleka
60 g roztopionego masła
1 duże jajko
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżeczka przyprawy korzennej

W jednym naczyniu wymieszać składniki sypkie, w drugim mokre. Połączyć zawartość obu naczyń i wymieszać, ciasto powinno być grudkowate, nie wymieszane na gładką masę. Nałożyć do foremek na muffinki do 3/4 ich wysokości.

Piec około 25 minut w temperaturze 190ºC. Wystudzić.

Voila! :)

Bułeczki- ślimaczki z siemieniem lnianym

2010-02-24T21:57:00.004+01:00

Od jakiegoś czasu już miałam wielką ochotę na bułeczki. Nie kupne, dmuchane, spulchniane nie wiadomo czym, tylko uczciwe, domowe bułeczki.

Dzisiaj zajrzałam na blog Moje Ekspresje Kulinarne, a tam... greckie bułeczki! Cudo! Takie chcę! Ale jakoś tak się złożyło, że zaczęłam przeglądać starsze wpisy i znalazłam Bułeczki- ślimaczki. No i są... Nie takie śliczne jak u Gosi, ale pyszne, z chrupiącą skórką, pulchne... szybko zrobiłam twarożek z pomidorem i bazylią, żeby mieć obłożenie godne mego wypieku ;)

Nie, żeby wszystko szło gładko... wyrobiłam ciasto ściśle wg przepisu i odstawiłam na godzinę w ciepłe, bardzo ciepłe miejsce- i nic a nic nie wyrosło! Rozpacz... już miało iść do śmieci... ale ulepiłam bułki, i pomału- pomału zaczęły rosnąć. A w piecu już w ogóle wyrosły jak szalone :) Wyszły doskonałe, chociaż następnym razem dokładniej obsmaruję je białkiem, żeby się równo przyrumieniły. Mój K. , kiedy już jednej spróbował, zapytał: Jutro też upieczesz? Ha, ha..... a czemu nie... :)

Przepis cytuję za Gosiaa99:

Składniki na 8 bułeczek:

2 szklanki mąki pszennej
1 jajko
2/3 szklanki ciepłej wody
1 1/3 łyżeczki drożdży
1 łyżka mleka
6 łyżeczek masła
5 łyżek siemienia lnianego ( mielonego)
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka cukru
na glazurę jedno białko

Mąkę przesiewamy do dużej miski. Następnie dodajemy siemię, drożdze, sól i cukier. Wszystko mieszamy, wrzucamy masło, jajko, mleko i stopniowo wlewamy wodę. Całość wyrabiamy przez około 10 minut, aż stanie się jednolite, elastyczne i lekko lepkie. Wyrobione ciasto pozostawiamy pod przykryciem na godzinę w ciepłe miejsce.

Następnie dzielimy na osiem części, każdą rolujemy w wałeczek ( około 15 cm), lekko spłaszczamy i zwijamy w ślimaczek.( jeśli będziecie dużo podsypywać mąką, porponuje wałeczek posmarować wodą, żeby ślimaczek lepiej się trzymał)

Układamy na natłuszczonej i obsypanej mąką blaszce do kolejnego wyrośnięcia, na 30 minut w ciepłe miejsce. Przed pieczeniem wierzch posmarować roztrzepanym białkiem. Piec w 185*C przez 23 minuty. Studzić na kratce.

Quesadillas

2010-02-23T10:56:00.004+01:00

Nieznanego pochodzenia wirus zatrzymał mnie w domu na kilka dni. Chorować- nic przyjemnego, ale we wszystkim można znaleźć jakieś plusy. Otóż jest to z pewnością możliwość przygotowania sobie pysznego śniadanka, na które na co dzień czasu brak. Gdyby jeszcze mój zmysł smaku całkowicie doszedł do siebie, a gardło przestało w końcu boleć, byłoby cudownie ;)

Dzisiaj swojego wielkiego dnia doczekały się planowane od dawna quesadillas. Jakie to proste i genialne śniadanie! Dwa placki tortilli, a między nimi co dusza zapragnie. Byłam mocno nieortodoksyjna w tym daniu, zamiast smażyć quesadillę na patelni, upiekłam ją w piekarniku na blasze. Ale to tylko dlatego, że wszystkie patelnie okazały się... za małe.

A oto moja quesadillo-improwizacjon:

2 tortille
5 plasterków szynki konserwowej
kilka oliwek
pomidor
tarty żółty ser (topliwy- im więcej, tym lepiej)

Oliwki i pomidora pokroiłam na plasterki. Na jednej tortilli ułożyłam szynkę, pomidory i oliwki. Posypałam serem dosyć obficie. Przykryłam drugą tortillą.

Piekarnik rozgrzałam do 200 stopni. Quesadillas podgrzewałam ok. 10 minut, tak żeby ser się stopił, a brzegi placków nie wyschły za mocno. Tradycyjnie jednak tortille obsmaża się z obu stron krótko na patelni.

Quesadilla jest daniem meksykańskim, dorzucam ją więc do akcji Z widelcem przez kuchnię obu Ameryk Grumko.

Krokieciki rusko-francuskie

2010-02-21T16:24:00.003+01:00

Była kiedyś w Łodzi restauracyjka (nawet za dużo powiedziane) Pie Pie. Serwowano tam tylko i wyłącznie pieczone pierogi. Pyszności- rozmaite farsze zawijane w ciasto półfrancuskie. Na słodko, na ostro, z mięsem, wegetariańskie- czego tylko dusza zapragnie. Zaglądałam tam dosyć często, bo był to fantastyczny fast-food. Ale moje najulubieńsze Pie były z farszem ruskim. Zresztą, moją najulubieńszą potrawą domową były ruskie pierogi mojej Babci.

Pieczonych pierogów na Piotrkowskiej już nie ma. Babci niestety też już nie ma. A ja tęsknię za ruskimi. Chodzi mi o pierogi oczywiście.

Ostatnio ruski farsz przeżywa swój renesans. Nie każdemu chce się lepić kilkadziesiąt pierogów, więc gotowane ziemniaki z twarogiem trafiają do naleśników, samos, i innych mniej pracochłonnych dań. Dzisiaj, wzorem Pie Pie, zawinęłam farsz we francuskie ciasto. Wyszły świetne krokieciki.

Na 8 sztuk poszło:

250 g twarogu
podobna ilość ugotowanych ziemniaków
1 drobno posiekana cebula lub szczypiorek
natka pietruszki (opcjonalnie)
3 plasterki pastrami
sól, pieprz do smaku
rulon gotowego ciasta francuskiego
jajko
śmietana 30%

Twaróg i ziemniaki przepuszczamy przez maszynkę do mielenia. Jeśli jej nie mamy, można ubić je tłuczkiem do ziemniaków, ale jest to dosyć trudne i w farszu często pozostają grudki. Pastrami przesmażamy na suchej patelni, aż powstaną "skwarki". Tradycyjnie nie dodaję do ruskiego farszu żadnego mięsa, ale tym razem uznałam, że odrobina skwarków doda nieco pikanterii.

Mieszamy zmielone ziemniaki i ser z drobno posiekaną cebulą, przesmażonym pastrami, i posiekaną natką. Dodajemy sól i pieprz do smaku.

Rulon ciasta kroimy na 8 równych prostokątów. Na każdy z nich nakładamy dużą łyżkę farszu, zawijamy na kształt krokietów. Wierzch smarujemy rozbełtanym jajkiem. Układamy krokieciki na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, pieczemy w 200 stopniach przez ok. 20-25 minut. Pod koniec pieczenia można włączyć funkcję termoobiegu.

Podajemy udekorowane łyżką śmietany.

Muffinki ananasowo-kokosowe

2010-02-07T10:31:00.005+01:00

Po długiej przerwie, spowodowanej na szczeście samymi przyjemnymi rzeczami (jak wyjazd na narty, o którym już wkrótce co nieco na moim blogu włóczęgowskim będzie można poczytać ;)), wracam do swojej kuchni. Wracam z pomysłem na muffinki ananasowe z nutką kokosa, które z przyjemnością zjadłam wczoraj na podwieczorek- jeszcze ciepłe, a dziś zimne, ale jeszcze smaczniejsze- na śniadanie.

Proporcje składników dobrałam wg przepisu na Muffiny piernikowe, bo wychodzą z niego naprawdę mięciutkie, puszyste ciastka. Zmieniłam oczywiście tylko dodatki ;)

składniki suche:

1,5 szklanki mąki pszennej
0,5 łyżeczki sody
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/3 szklanki fruktozy (zdrowsza i mniej kaloryczna niż biały cukier ;))

składniki mokre:

1 mała puszka mleka kokosowego
1/4 szklanki mleka
100g roztopionego i przestudzonego masła
1/4 łyżeczki soku z cytryny

oraz:

1/2 świeżego ananasa

Piekarnik rozgrzewamy do 200 stopni. Formę do muffinek (na 12 sztuk) wykładamy papilotkami.
Ananas obieramy grubo ze skóry, wyrzucamy twardy rdzeń i kroimy w dość drobną kostkę.
Składniki suche mieszamy w jednej misce, mokre- w drugiej. Łączymy zawartość obu naczyń, dodajemy pokrojonego ananasa. Masę nakładamy łyżką do papilotek, formę wkładamy do piekarnika i pieczemy muffiny przez 20 minut (dopóki nie zbrązowieją lekko na wierzchu).
Muffinki są dobre na każdą okazję, proste i szybkie do przygotowania, więc czemu nie na zabawę karnawałową? Jest to moja kolejna propozycja (i o ironio- znowu słodka)- na Karnawałową przekąskę u Olcik :)

Naleśniki ze szpinakiem i suszonymi pomidorami

2010-01-15T23:43:00.004+01:00

Szpinak i suszone pomidory to połączenie już przeze mnie wypróbowane. Do makaronu pasowało świetnie. A co z naleśnikami? Aha! Miałam ochotę na naleśniczki, na które mam od dawna wypróbowany, kradziony przepis ;) Trochę go zresztą ulepszyłam. A farsz? Nasunął się sam.

Zacznijmy od przepisu na naleśniki:

1/2 litra mleka (tym razem 1/4 objętości zastąpiłam lekko gazowaną wodą mineralną)
4 jajka
14 łyżek mąki (tym razem 8 razowej i 6 pszennej luksusowej)
szczypta soli
łyżeczka oliwy lub dobrego oleju
dodatkowo: po 1/4 łyżeczki kurkumy i gałki muszkatołowej, spora ilość suszonej pietruszki.

Jajka dokładnie miksujemy z mlekiem i olejem. Dodajemy stopniowo mąkę, mieszając, by nie powstały grudki. Dodajemy też sól i przyprawy. Ciasto odstawiamy na co najmniej 30 minut, żeby mąka napęczniała.

Na patelni rozgrzewamy odrobinę tłuszczu (tylko do pierwszego naleśnika). Nabieramy ciasto łyżką wazową i rozlewamy równomiernie po patelni. Smażymy, a gdy ciasto się zetnie, przewracamy łopatką na drugą stronę i dosmażamy na lekko złocisty kolor.

Teraz farsz.Proporcje dałam "na oko", więc zróbcie tyle farszu, ile uznacie za stosowne :) Mnie nie wystarczyło do wszystkich naleśników, ale z pastą kawiorową też mi smakowały :)

szpinak mrożony
pieczarki (ok. 9 małych sztuk)
4-5 suszonych pomidorów
pól szklanki sera feta
2 ząbki czosnku
tarty parmezan (Grana Padano, dziugas etc)

Szpinak rozmrażamy na patelni. Dodajemy pokrojone w plasterki pieczarki i smażymy, aż płyn trochę odparuje. Dodajemy pokrojoną w kostkę fetę i drobno posiekane pomidorki oraz przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku. Smażymy, dopóki ser się nie stopi.

Na każdy naleśnik nakładamy porządną łyżkę farszu i zwijamy jak krokiety.
Układamy w naczyniu żaroodpornym, posypujemy tartym parmezanem i wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 220 stopni na ok. 20 minut.

Pianka malinowa

2010-01-05T10:55:00.003+01:00

Jeśli kiedyś dostaniecie telefon, ze goście już są w drodze, a w domu akurat nie ma nic słodkiego do kawki- oto propozycja. Rulon gotowego kruchego ciasta w lodówce jeszcze bardziej skróci czas przygotowania- wszystko będzie trwało praktycznie tyle, co pieczenie pianki, czyli ok. godziny. Nie wstydzę się tego, że korzystam z gotowych spodów francuskich i kruchych- są naprawdę wspaniałym wynalazkiem, chociaż przygotowanie własnego ciasta jest na pewno większym powodem do dumy ;)

Wadą tego ciasta jest trudne krojenie; pianka jest na tyle leciutka że rozpada się na brzegach. Ale gdy tylko skosztujecie ciepłej jeszcze pianki, przestaniecie zwracać uwagę na postrzępione brzegi :)

Do przygotowania pianki wykorzystałam przepis Dorotus 76 na Cytrynowe kwadraciki. Tylko ze zamiast cytryn dodałam maliny. Jest to dowód na to, że z tym przepisem można poszaleć i wypróbować różne owoce do nadania mu smaku. Przymierzam się kiedyś do pomarańczy- i do cytryn oczywiście też :)

No a teraz do rzeczy, bo my tu gadu gadu...

Do przygotowania ciasta potrzebujemy:

rulon gotowego ciasta kruchego
6 jajek
300 g cukru (ja dałam 170 g fruktozy)
60 g mąki
400 g malin (mrożonych)
cukier puder

Jeśli chcemy użyć mrożonych malin, rozmrażamy je tak, aby zrobiły się miękkie ale nie puściły soku. Za pomocą "żyrafki" (to taka końcówka do miksera z nożykami ;)) rozcieramy je na gładkie, puszyste puree.

Blaszkę o wymiarach ok. 25 na 37 cm smarujemy tłuszczem. Ciasto kruche rozwijamy na blachę, dociskamy brzegi, nakłuwamy gęsto widelcem. Ciasto pieczemy przez 20-25 minut w temperaturze 175 stopni.

W czasie, kiedy spód jest w piecu, możemy zająć się pianką. Białka oddzielamy od żółtek i ubijamy z odrobiną soli. Pod koniec ubijania dodajemy stopniowo cukier, a następnie żółtka. Mieszamy powstałą pianę z mąką i puree malinowym.

Piankę wykładamy na podpieczony spód i wkładamy całość z powrotem do piekarnika, nagrzanego do 160 stopni, na 30 minut.

Gotowe ciasto można oprószyć cukrem pudrem. Po ostudzeniu kroimy je na kwadratowe kawałki.

Pianka jest fajną, lekką Karnawałową przekąską, którą zgłaszam do akcji Olciaky.

Francuskie ślimaczki z szynką i... najlepszego!

2009-12-31T16:55:00.004+01:00

Kochani! Wszystkim, którzy tu zaglądają, a także tym, którzy dopiero zajrzą, życzę dostatniego, szczęśliwego roku 2010. Niech będzie dla Was tak pomyślny, byście mogli kąpać się w szampanie, jeśli tylko najdzie Was taka ochota. Życzę Wam szczęścia przede wszystkim, bo każdy z Was wie najlepiej, co dla niego oznacza szczęście. A teraz szampan w górę... pomyślności!

Na imprezę sylwestrową pewnie wszystko już gotowe, ale w skromnym prezencie ode mnie super prosty, szybki i pyszny przepis na imprezową przekąskę. Potrzebne są tylko:

rulon ciasta francuskiego
mały słoiczek przecieru pomidorowego
kilka listków świeżego oregano i bazylii
sól, pieprz
kilka plasterków szynki konserwowej
kilka oliwek
kawałek startej mozzarelli

Przecier mieszamy z drobno posiekanymi ziołami, doprawiamy solą i pieprzem. Szynkę i oliwki kroimy dosyć drobno. Rulon ciasta francuskiego rozwijamy, smarujemy sosem pomidorowym zostawiając po obu stronach 1,5 cm margines, posypujemy równomiernie szynką i oliwkami. Zwijamy ciasto z powrotem w rulon z nadzieniem w środku, sklejając dokładnie końcówkę ;)

Blachę wykładamy papierem do pieczenia. Roladę kroimy w 1,5 cm plastry i układamy je na papierze, zachowując odstępy. Wkładamy blachę do piekarnika nagrzanego do 180 stopni. Gdy ślimaczki trochę "napuchną" i zaczną przypominać okrągłe ciasteczka, wyjmujemy blachę i na każde ciacho nakładamy tarty ser. Blachę wstawiamy z powrotem i pieczemy dopóki ser się nie zazłoci.

Podajemy z szampanem ;)

To już chyba moja ostatnia propozycja na Kuchnię Świąteczną i noworoczną 2009 Olgi Smile.

Jarskie enchiladas z salsą z zielonej chili

2009-12-30T14:29:00.005+01:00

Odświeżające, lekkie danie, które po kilku dniach świątecznego biesiadowania zjedliśmy z prawdziwą przyjemnością. Obok opisywanych już przeze mnie osiołków, czyli burritos, drugie z ulubionych dań zawijanych w tortille.

Tym razem farsz składa się z podsmażonych i doprawionych warzyw. Jest raczej łagodny w smaku, ale całości dania dopełnia sos z chili, którego ostrość zależy już tylko od Waszych upodobań. Salsę najlepiej jest zrobić dzień wcześniej i zostawić w lodówce, wtedy gęstnieje- na świeżo jest raczej rzadka. No i moje małe szaleństwo- kleks kwaśnej, 30% śmietany. Żaden jogurt jej tu nie zastąpi, nawet bałkański- tylko śmietana ma ten idealny, kremowy smak, który jest dla mnie w tych enchiladas jak kropka nad i. Ale śmietana to już kwestia waszego sumienia- ja podstępnie polecam ;)

Przepis pochodzi z książki Rarytasy wegetarian. 100 dań z całego świata.

Salsa z zielonej chili:

5 pomidorków cherry pokrojonych w plasterki
łyżka masła lub oleju
ząbek czosnku
łyżka mielonej kolendry
2 zielone chili bez pestek
sok z 1 limonki
120 ml kwaśnej śmietany
szczypta soli i cukru

Rozgrzać tłuszcz na patelni i smażyć pomidorki przez ok. 3 minuty, aż zmiękną. Włożyć do blendera razem z czosnkiem, kolendrą, chili i sokiem z limonki. Utrzeć na gładką masę. Dołożyć śmietanę, wymieszać i schłodzić.

Enchiladas:

4 tortille
2 łyżki oleju
1 mała drobno posiekana cebula
1 zielona papryka pokrojona w kostkę
1 cukinia pokrojona w kostkę
1/2 łyżeczki oregano
1/2 łyżeczki mielonego kminku
120 g słodkiej kukurydzy (nie lubię, więc nie dodaję- ale podaję przepis za oryginałem)
sól, świeżo mielony czarny pieprz
180 g tartego sera

Na patelni rozgrzać olej, dodać cebulę i smażyć, aż zmięknie. Dodać pozostałe warzywa z wyjątkiem kukurydzy. Dołożyć oregano i kminek i smażyć warzywa do miękkości (ja lubię je trochę zrumienić). Dodać kukurydzę i dobrze podgrzać. Doprawić solą i pieprzem do smaku.

Tortille ogrzać, napełnić farszem, posypać farsz serem i zwinąć w rulony. Ułożyć w naczyniu żaroodpornym, posypać wierzch pozostałym serem i piec przez 10-15 minut w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni.

Podawać z salsą z zielonego chili i kwaśną śmietaną (i piwem desperados ;)

Mimo że żółty ser jest spornym produktem w daniach wegetariańskich, zgłaszam mój przepis do akcji Kuchnia wegetariańska Stokilo.

Kapusta z grochem

2009-12-26T20:46:00.011+01:00

Kiedyś na święta nie gotowało się u nas kapusty z grochem. Był bigos. Do czasu, kiedy nie posmakowałam tego dania na Wigilii w pracy- od tej chwili musi być i koniec. Bigos też jest. Bo i on ma oczywiście swoich zagorzałych zwolenników ;)

Tegoroczne święta upłynęły dla mnie pod znakiem debiutów- i oto kolejny z nich, pierwsza kapusta z grochem którą ugotowałam sama. I z zadowoleniem stwierdzam, że wyszła dokładnie taka, jak ma być, taka, jaką lubię. A przepis znalazłam w moich notatkach kulinarnych, odręcznie zapisany przez kogoś z rodziny.

50 dkg grochu łuskanego (połówki)
1 kg kapusty kiszonej
3 duże cebule
2 listki laurowe
ziele angielskie
sól, pieprz
łyżka cukru
1/3 paczki masła

Wypłukany groch zalewamy letnią wodą na 3 godziny. Gdy napęcznieje, dodajemy łyżkę masła i gotujemy do odparowania wody i miękkości. Studzimy.

Ja podzieliłam groch na dwie partie i jedną ugotowałam prawie na puree, a drugą na półtwardo, tak aby miękka część połączyła sie ładnie z kapustą, a twarda stawiała przyjemny opór zębom.

Cebulę kroimy w drobną kostkę i przesmażamy na łyżce masła. Kapustę płuczemy ciepłą wodą i kroimy drobno. Wrzucamy do garnka i zalewamy wodą, tak aby jej poziom przekraczał o 1 cm poziom kapusty. Dodajemy resztę masła, listki i ziele angielskie. Gotujemy pod przykryciem. Po zagotowaniu dodajemy cebulkę. Solimy i pieprzymy do smaku.

Gdy kapusta zaczyna się robić miękka, dodajemy cukier. Wrzucamy groch gdy całkiem zmięknie i gotujemy mieszając przez 5 minut.

Kapustę dobrze jest podgrzać przed podaniem co najmniej 2-3 razy. Wtedy jest najsmaczniejsza. Między podgrzaniami należy ją wtedy porządnie schłodzić.

Jest to moja kolejna propozycja na akcję Olgi Smile Kuchnia Świąteczna i Noworoczna 2009.

Karpatka

2009-12-25T20:10:00.008+01:00

Czasami to, co budzi najwięcej obaw, wychodzi najlepiej. A to, do czego podchodzimy z całkowitym spokojem, jak na przekór nie wychodzi tak, jak powinno. Tak było z moją karpatką. Ciasto- doprowadziło mnie do białej gorączki. Szczególnie podczas rozsmarowywania na blasze. Miałam autentyczną ochotę pieprznąć tę upartą, klejąca masę do kubła na śmieci. Ale nie poddałam się- i wyrosły mi dwa piękne blaty ptysiowych Karpat.

Wtedy, już całkiem spokojna, zabrałam się za krem. Ciasto robiłam wg przepisu Dorotus76, czyli absolutnej mistrzyni wypieków. Dorota napisała o kremie: doskonale się kroi, jest 'sztywny' nie wypływa na boki ani przy krojeniu, ani przy jedzeniu. Niestety, nie wiem jaki popełniłam błąd, ale mój krem... jest rzadki jak zupa-krem, ciasta nie da się ukroić ani normalnie nałożyć na talerzyk, wszystko ucieka bokiem z moich pięknie wyrośniętych ptysiowych Karpat... :(

Wszystko robiłam wg przepisu, wszysciusieńsko, dodałam tylko do smaczku do kremu 1/4 szklanki orancini- czy to może być przyczyna niepowodzenia? Ehh... jedyna pociecha to to, że karpatka jest naprawdę prze-przepyszna, smakowo idealna po prostu, i tylko konsystencja wyszła jakoś nie tak... ;)

A oto przepis Dorotki:

na ciasto:

1 szklanka wody
pół kostki masła (125 g)
1 szklanka mąki pszennej
5 jajek
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Masło rozpuścić w garnku, dolać wodę, doprowadzić do wrzenia. Wsypać mąkę i chwilę ucierać do powstania gęstej masy. Po lekkim przestudzeniu wbijać jajka, proszek do pieczenia i miksować. Gotową masę podzielić na 2 części. Blachę o wymiarach 32 x 23 cm wysmarować tłuszczem i obsypać kaszą manną (uwaga: nie wykładamy papierem, ciężko potem papier oddzielić od ciasta). Jedną część ciasta rozprowadzić na blaszce (ciasto jest klejące, ale takie ma być). Piec w temperaturze 200ºC przez około 25 - 30 minut (w trakcie pieczenia nie otwierać piekarnika!). Najlepiej - by ciasto stygło jeszcze w piekarniku. W ten sam sposób upiec drugą część ciasta.

Korzystając z porad zamieszczonych w komentarzach do karpatki Dorotus 76, przed włożeniem do piekarnika skropiłam ciasto rozłożone na blasze bardzo zimną wodą- czy to pomogło, nie wiem, ale góry wyrosły koncertowe ;)

na krem:

3 szklanki mleka
3/4 szklanki cukru
1/2 kostki masła
1 cukier waniliowy - 16 g
4 łyżki mąki pszennej, z lekką 'górką'
5 łyżek mąki ziemniaczanej (z lekką 'górką')
4 jajka

Zagotować 2 szklanki mleka z cukrami i masłem. Pozostałą szklankę zmiksować z jajkami i mąką, po czym wlać do gorącego mleka. Gotować 1 - 2 minuty, energicznie mieszając, by się nie porobiły grudki.

Gorący krem wylać na jeden upieczony wcześniej płat ciasta (zostawiając po bokach wolne 2 cm - po nałożeniu drugiego płatu ciasta krem by wypłynął), przykryć drugim. Ostudzić. Schłodzić. Oprószyć cukrem pudrem.

Zupa z suszonych grzybów

2009-12-25T12:04:00.007+01:00

Zupa grzybowa czy barszcz z uszkami? Kapusta z grochem czy z grzybami? Makiełki czy kutia? W każdym domu wigilijny stół wygląda trochę inaczej, każda rodzina ma własne tradycje. W tym roku musieliśmy pogodzić jakoś dwa poglądy na Wigilię idealną. Jeśli chodzi i zupę, zgodziliśmy się- chociaż niejednogłośnie- na grzybową.

Był to mój debiut, jeśli chodzi o zupę z suszonych grzybów. Podobno bardzo udany. W dużym stopniu podparłam się przepisem pani Anny Dajek, który znajduje się tutaj. Mój zmysł smaku wymusił jednak dodanie kilku składników, żebym mogła uznać zupę za godną wigilijnego stołu :)

Przepis cytuję za panią Anną, z uwzględnieniem kilku poprawek.

włoszczyzna lub kostka warzywna - moim zdaniem włoszczyzna i kostka, z tym że grzybowa
2-3 łyżki oleju lub masła do smażenia
łazanki (można je kupić już gotowe)
100 g suszonych grzybów (co najmniej...)
1 duża cebula
przyprawy do smaku: maggie, liście laurowe, pieprz ziarnisty

Grzyby kruszymy, zalewamy 1/2 litra wody i odstawiamy co najmniej na 2- 3 godziny. Najlepiej je namoczyć dzień przed gotowaniem. Cebulę bardzo drobno kroimy i smażymy na tłuszczu, aż się dobrze zrumieni. Obieramy jarzyny. Do grzybów dolewamy 1 litr wody, zagotowujemy. Do zupy dodajemy jarzyny w całości, usmażoną cebulę, kostkę bulionu warzywnego, 2 liście laurowe, kilka ziaren pieprzu, i ewentualnie maggie do smaku. Solimy, trochę pieprzymy i gotujemy na wolnym ogniu około godziny, aż grzyby będą miękkie (szybciej miękną grzybowe kapelusze, nogi potrzebują więcej czasu). Gotujemy łazanki. Rozkładamy do talerzy. Z zupy wyjmujemy jarzyny (możemy je wykorzystać do sałatki jarzynowej) i zalewamy nią łazanki. Zupę można gotować w szybkowarze, będzie szybciej (15 min).

Zupa- danie typowo świąteczne- weźmie udział w zabawie Olgi Smile Kuchnia Świąteczna i Noworoczna 2009.

Ciasto z kubusiem (Shrek)

2009-12-13T17:03:00.004+01:00

Pewnego dnia w pracy jadłam przepyszne ciasto. Chciałam zapytać o przepis, ale w pracy- jak to w pracy- inne sprawy szybko okazały się ważniejsze i o cieście zapomniałam. Aż do momentu, kiedy szukając przepisu na ciasto, które mogłabym podać gościom, weszłam na Ciasta.net i bang! znalazłam!

Nie odważyłam się upiec biszkoptu. Zamiast niego spód upiekłam wg przepisu siostry Dorotus76 na Victoria Sponge Cake, które podobno zawsze się udaje- udało się i sprawdziło w tym przepisie znakomicie :) Do tego wybrałam zielonego kubusia o smaku banana i kiwi, pomarańczowe delicje oraz cytrynową galaretkę -ale ciacho z kubusiem jest o tyle ciekawe, że może mieć prawie niezliczoną ilość wersji, ponieważ wybór soku, budyniu, ciastek i galaretki zależy naprawdę tylko od naszej fantazji :)

Przepis na Victoria Sponge Cake cytuję za Dorotus:

170 g mąki pszennej
1 i 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
170 g miękkiego masła
120 g cukru
3 jajka

Używając miksera masło utrzeć z cukrem na biały i puchaty krem. Wmiksować jajka. Wsypać mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia, wymieszać. Ciasto wyłożyć do tortownicy o średnicy 20 cm, wyłożonej papierem do pieczenia. (Ja upiekłam je w dużej blasze, natłuszczonej masłem i wysypanej mąką). Wyrównać. Piec 20 - 25 minut w temperaturze 180ºC . Wyjąć, wystudzić.

Pozostałe potrzebne składniki to:

700 ml soku kubuś
2 budynie waniliowe (lub o innym smaku :)
200 g śmietany kremówki
galaretka
2,5 opakowania delicji

Budyń gotujemy wg przepisu na opakowaniu, tylko że mleko zastępujemy kubusiem. Wylewamy gorącą masę na ostudzony spód.

Gdy masa budyniowo-kubusiowa ostygnie, układamy na niej delicje. Galaretkę rozpuszczamy w szklance gorącej wody. Śmietanę ubijamy, pod koniec ubijania dodajemy wystudzoną galaretkę. Wylewamy na wierzch ciasta. Całość wstawiamy do lodówki- ciasto jest gotowe, kiedy zetnie się galaretka.

Zapiekanka ziemniaczana z wędzonką

2009-12-12T17:31:00.003+01:00

Zapiekankę ziemniaczaną jadłam po raz pierwszy w Mikołajkach, w knajpce nad przystanią. I chociaż nie dałam rady zjeść całej, smak mnie zachwycił. Prostota sama w sobie- ziemniaki, cebulka, trochę wędzonki, a całość zalana serowo-jajecznym sosem. Wszystko pachnące majerankiem. Nazywało się to w karcie dań "Zapiekanką mazurską".

Po powrocie do domu zamarzyło mi się odtworzyć ten smak. Przepisu na zapiekankę mazurską nie znalazłam nigdzie, ale zebrałam niezłą kolekcję pomysłów. I tak powstała moja zapiekanka ziemniaczana z wędzonką- która, chociaż nieco lżejsza smakowo niż oryginał z Mazur, wywołuje ilekroć ją jem cudowne wspomnienia z rejsu po jeziorach między Rucianem-Nidą a Mikołajkami.

Moja wersja zapiekanki wymaga zaopatrzenia się w:

ok.0,5 kg ziemniaków
ok. 30o g wędzonki (może być wędzony boczek, bekon lub inna wędlinka-ale koniecznie wędzona)
2-3 duże cebule
200 g jogurtu naturalnego
3 jaja
ok 300 g tartego żółtego sera (np. mieszanka mozzarelli, gruyere'a i parmezanu)
gałka muszkatołowa
majeranek
pieprz czarny świeżo mielony
masło do smażenia

Ziemniaczki gotujemy w mundurkach i przestudzamy. Cebulę kroimy w piórka i przesmażamy na maśle, wędzonkę kroimy w drobną kostkę i przesmażamy bez tłuszczu na drugiej patelni.

Jogurt mieszamy bardzo dokładnie z jajkami, przyprawiamy łyżeczką gałki i dużą ilością majeranku (ja daję ok. 3 łyżek stołowych).

Wracamy do ziemniaków. Po rozebraniu ich z mundurków kroimy w dość grube plastry i układamy w naczyniu żaroodpornym, tak aby dno było dość dokładnie przykryte. Warstwę ziemniaków hojnie obsypujemy mielonym pieprzem. Nakładamy połowę cebuli, na to połowę wędzonki i połowę żółtego sera. Kładziemy drugą warstwę, tym razem w kolejności: ziemniaki, pieprz, cebula, wędzonka, sos jogurtowo-jajeczny i ser.

Naczynie z zapiekanką wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni i zapiekamy przez ok. 30 minut.

Podajemy z czerwonym półwytrawnym winem ;)

Duszone bitki wieprzowe

2009-12-08T07:50:00.004+01:00

Za oknem szaro-buro. Ni to jesień, ni to zima. Liście opadły z drzew już dawno, za to śnieg jakoś się nie śpieszy do nas w tym roku. Trzeba już zacząć myśleć o przygotowaniach do świąt, a tu pogoda wyjątkowo mało inspirująca.

W takie dni najbardziej cieszy jedzenie mało dietetyczne, ale za to pyszne, rozgrzewające ciało i duszę. Po coś słodkiego odsyłam do przepisu na pleśniak. Czasami jednak nie ma jak porządny kawałek mięsa.

Obdarowana pięknym, kilogramowym kawałem szynki, długo zastanawiałam się, jak ją potraktować, żeby wyciągnąć z niej najlepsze smaczki. W końcu, zainspirowana tym i tym przepisem, udusiłam ją w jej własnym sosie. Wyszła cudownie krucha, rozpływająca się w ustach, otoczona aromatycznym sosikiem, który idealnie doprawił towarzyszący mięsu zapiekany ryż. Spróbujcie. Poczęstujcie gości. Przepyszne.

1 kg surowej szynki wieprzowej
2 duże cebule
mąka razowa
sól, pieprz mielony
kilka ziarenek zielonego pieprzu
2 liście laurowe
ok. 0,5 litra wody
tłuszcz do smażenia (świetnie się sprawdza Rama Culinesse)

Szynkę pokroić na kotlety i rozbić tłuczkiem (lub pięścią, jeśli macie tyle siły) na cienkie plastry. Oprószyć z obu stron solą i pieprzem. Na patelni rozgrzać tłuszcz. Kotlety obtaczać w mące, krótko obsmażyć na gorącym tłuszczu. Przekładać do garnka razem z tłuszczem, na którym były smażone. Na koniec na tej samej patelni zeszklić cebulę.

Gdy już wszystkie kotlety znajdą się w garnku, dorzucić cebulę razem z tłuszczykiem, patelnię opłukać szklanką wody i dolać do mięsa. Wrzucić liście laurowe i ziarenka pieprzu, podlać taką ilością wody, żeby sięgała, ale nie przykrywała wierzchniej warstwy plastrów mięsa. Dusić na średnim ogniu ok. godziny, w razie potrzeby dolewając wody. Sos można zagęścić dodatkową odrobiną mąki; ja nie miałam potrzeby dodawać ani wody, ani mąki, sos zrobił się praktycznie sam.

Podawać z ziemniakami z wody lub z zapiekanym ryżem (przykładowy przepis na taki ryż znajdziecie tutaj, chociaż ja tym razem zrobiłam go całkiem inaczej- z dodatkiem papryki i pomidorów- i nie w piekarniku, a w garnku). I oczywiście z ulubioną surówką ;)

Muffiny piernikowe z wiśniami

2009-12-07T15:13:00.005+01:00

Muffiny piernikowe goszczą ostatnio na wielu blogach- Cóż, święta za pasem, a zapach korzennych przypraw jak nic kojarzy się z Bożym Narodzeniem. Moje muffinki są upieczone w oparciu- dość swobodnym- o przepis Nigelli Lawson, który znajdziecie m.in. na stronie The Pastry Case. Podaję link tylko informacyjnie, bo moja interpretacja jest i tak na tyle odmienna od oryginału, że przepis napisałam właściwie od nowa ;)

na 12 muffinek potrzebujemy:

1,5 szklanki mąki pszennej
0,5 łyżeczki sody
1 łyżeczka proszku do pieczenia
3 łyżeczki przyprawy do piernika (gotowa mieszanka)
1/3 szklanki jasnego cukru
1/3 szklanki ciemnego cukru demerara
3/4 szklanki mleka
1/4 łyżeczki octu balsamico (zamiast octu dałam sok z limony, chodzi tu tylko o zakwaszenie ciasta)
100 g stopionego i przestudzonego masła
łyżka sosu śliwkowego
dżem wiśniowy z całymi owocami

Suche składniki mieszamy w jednej misce, mokre (oprócz dżemu) w drugiej. Łączymy zawartość obu misek, mieszamy szybko łyżką tylko do momentu połączenia się składników.

Formę na muffinki wykładamy papilotkami. Do każdej z nich nakładamy 3/4 łyżki ciasta, tak aby dno było przykryte. Na ciasto kładziemy po 1 wiśni z odrobiną dżemu. Rozkładamy resztę ciasta do foremek, tak aby wiśnie były zamknięte wewnątrz muffinek.

Wkładamy do pieca rozgrzanego do 200 stopni C na ok. 20 minut.

Muffinki wezmą udział w zabawie Olgi Smile Kuchnia Świąteczna i Noworoczna 2009, a także w ostatniej chwili- w III Festiwalu Pierniczków u Malty.

Muffiny kawowe z czekoladą

2009-12-07T07:50:00.008+01:00

Jednym z pierwszych blogów kulinarnych, na jakie trafiłam w sieci i od razu się zachwyciłam, był Przy kuchennym stole Edysi79. Oglądałam, czytałam, notowałam przepisy. Wypróbowałam to i owo, wszystko udało się pięknie :) Dziś wiem, że rekomendacja Edysi jest niezawodna; po przepisy, które zamieszcza u siebie, sięgam bez wahania. Jest jeszcze kilka takich blogów, niektóre są wymienione w zakładce "Pysznie gotują", bez ich inspiracji Mad About Food nigdy by nie zaistniał. Ale szczęśliwie- przynajmniej dla mnie- zaistniał, i dzięki temu po przepysznych muffinkach kawowych zostanie coś więcej, niż tylko okruszki :)

Przepis znalazłam właśnie u Edysi, ale wiem, że krążył po sieci i stopniowo zarażał kolejnych muffinkożerców- wszystkim Wam dzięki za ten pomysł! Cytuję za Edysią, z kilkoma uwagami od siebie:

składniki na 12 muffinek:

suche:

2/3 szklanki cukru pudru (użyłam brązowego cukru demerara)
1 opakowanie cukru wanilinowego (inaczej- 8g)
1 i 3/4 szklanki mąki pszennej
1/4 łyżeczki soli
1 i 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

mokre:

100 g stopionego i ostudzonego masła
1 jajko
1/2 szklanki mleka
kilka kropli olejku rumowego- to dodatek ode mnie ;)
2 łyżki kawy rozpuszczonej w2 łyżkach gorącej wody

do środka:

12 kawałków chałwy lub czekolady (u mnie gorzka ze skórką pomarańczową)

W misce wymieszać suche składniki, wlać do nich zmieszane w innym pojemniku mokre składniki. Wszystko wymieszać łyżką tylko do połączenia składników (za długie mieszanie sprawi, że muffinki będą twarde). Do formy muffinkowej wysmarowanej masłem lub wyłożonej papilotkami nakładać po łyżce ciasta, na środku ułożyć kawałki chałwy (lub czekolady) i nałożyć resztę ciasta. Formę wstawić do piekarnika nagrzanego do 180ºC i piec muffinki około 20 minut. Po 5 minutach od wyjęcia z piekarnika muffinki wyjąć z formy i studzić na kratce.
Najlepsze są jeszcze lekko ciepłe, gdy czekolada w środku jest ciągle półpłynna. Ale i po ostudzeniu na pewno będą Wam smakować ;)

Tego przepisu po prostu nie moze zabraknać w akcji Czas na kawę Majki :)

Pleśniak

2009-12-06T12:59:00.005+01:00

Sobota upłynęła w miłym gronie. Wizyta gości była dla mnie wspaniałą okazją, żeby wyżyć się kulinarnie. Efekty przerosły nawet momentami moje oczekiwania :). Zaś tutaj z przyjemnością przedstawiam jeden z moich popisowych wypieków.

Jestem bardzo wybredna, jeśli chodzi o ciasta. Musi spełniać liczne warunki, żeby mnie zadowolić. Rzadko też sama biorę się za pieczenie ciast. Pleśniak jest wart włożonego wen wysiłku- bo żeby zarobić elastyczne ciasto, trzeba się nieźle namachać- jest wilgotny, kwaskowaty, nie za słodki; przy tym świetnie nadaje się dla gości, bo zbiera nieodmiennie same pozytywne recenzje.

Przepis na pleśniak jest w mojej rodzinie od lat, i taki też podaję- w różnych źródłach można znaleźć różne przepisy, różniące się tylko drobnymi szczegółami.

1 paczka margaryny do pieczenia
3 szklanki mąki pszennej
5 jaj
3 łyżeczki proszku do pieczenia
3/4 szklanki cukru
4 łyżeczki kakao
słoik powideł śliwkowych (moje ulubione przełożenie, ale można też użyć dżemu, np. z aronii)

Zimną margarynę posiekać nożem. Żółtka oddzielić od białek. Zarobić ciasto z mąki, żółtek, margaryny, pół szklanki cukru z dodatkiem proszku do pieczenia. Ciasto zarabia się dosyć trudno, jest sypkie i kruszy się, ale trzeba uzbroić się w cierpliwość- w końcu połączy się w plastyczną, miękką masę, którą dzielimy na 3 części.

Tortownicę lub małą blaszkę smarujemy tłuszczem. Wykładamy jedną część ciasta. Drugą część zarabiamy jeszcze raz z kakao, pakujemy w folię spożywczą i wkładamy do zamrażarki. Trzecią, jasną część również chłodzimy.

Gdy ciasta w zamrażarce stwardnieją, smarujemy spód powidłami i na tarce ścieramy na nie ciemne ciasto. Białka ubijamy na pianę, dodając powoli pozostały cukier. Wykładamy na ciemne ciasto, a na wierzch ścieramy jasne.

Pieczemy w 180 stopniach przez ok. 45 minut.

Pleśniak nadaje się doskonale również na świąteczny stół, więc przepis dorzucam do akcji Kuchnia Świąteczna i Noworoczna 2009 organizowanej przez Olgę Smile.

Jajecznica z mozzarellą i szczypiorkiem

2009-12-05T13:24:00.005+01:00

Jajecznica jest jednym z tych dań, na które każdy ma swój, sprawdzony i niezawodny sposób. My też go mamy, ale dzisiaj postanowiliśmy trochę zaszaleć. Dodaliśmy sporo tartej mozzarelli. Nie takiej w zalewie- takiej żółtej, w kostce. Jajecznica zyskała, oprócz dodatkowej nuty smakowej, aksamitną konsystencję. Zjedliśmy ją z prawdziwą przyjemnością.

Na dwie osoby:

7 jajek
50 g tartej mozzarelli
pół pęczka szczypiorku
masło do smażenia
sól

Sposób wykonania jest raczej oczywisty, ale...

Masło topimy na patelni, wlewamy jajka rozbełtane z solą w misce. Każdy ma na pewno swój system solenia jajecznicy, mój jest taki: po szczypcie na każde wbite jajko + jeszcze jedna szczypta ;). Smażymy jajka, mieszając i nie dopuszczając do powstania grud. Dodajemy posiekany szczypiorek. Gdy jajka są już prawie tak ścięte, jak sobie życzymy, wsypujemy ser i mieszamy całosć jeszcze przez pół minuty.

tym sobotnim śniadankiem skromnie zaznacze swój udział w Festiwalu Jajka.

Makaron z warzywami w sosie parmezanowym

2009-11-30T08:39:00.003+01:00

Wiem, że mogę już być nudna ze swoimi makaronami i warzywami ;) Ale nie mogłam się oprzeć, kiedy znalazłam ten przepis na sałatkę na ciepło składającą sie z samych moich faworytów kuchennych. Makaron, warzywa i ser- ja nic więcej do szczęścia nie potrzebuję.

Sałatkę można jeść takze na zimno, ale naprawdę polecam ją chociaż lekko podgrzać przed podaniem- to wpływa korzystnie zarówno na jej smak, jak i na konsystencję niektórych składników, które pod wpływem ciepła nabierają aksamitności.
Jest to kolejny przepis z książki "Rarytasy wegetarian. 100 dań z całego świata". I na pewno nie ostatni ;) Z podanych ilości wychodzi mega porcja, ja zmniejszyłam ilość składników o mniej więcej połowę.

450 g makaronu rurki lub w innym kształcie
225 g mieszanych warzyw, takich jak:
cukinia pocięta w talarki lub julienne
brokuł pocięty na bardzo małe różyczki
groszek cukrowy w strąkach z odciętymi końcami
marchewka pocięta na talarki lub julienne
seler naciowy pocięty w słupki
ogórek pocięty w słupki
dymka drobno posiekana
końcówki szparagów
pokrojona fasolka
papryka, drobno pokrojona

sos parmezanowy

120 g oliwy z oliwek
2 łyżki soku z cytryny lub limonki
1 łyżka posiekanej natki pietruszki
1 łyżka posiekanej świeżej bazylii
60 g startego parmezanu
2 łyżki lagodnej musztardy
sól, pieprz, szczypta cukru

Makaron ugotować w osolonym wrzątku z łyżką oliwy. Wg książki powinno się go opłukać w zimnej wodzie, ale ja nie płuczę makaronu, żeby lepiej przyjmował sos. Pokrojone warzywa gotować przez 3 minuty we wrzątku lub obgotować na parze (nie powinny być zbyt miękkie). Składniki sosu zmiksować. Wymieszać sos z makaronem, dodać warzywa.

Ten prosty przepis na pyszną sałatkę dodaję do akcji: II Bar Sałatkowy oraz Kuchnia wegetariańska.

Osiołki wegetariańskie z sosem taco

2009-11-28T16:27:00.007+01:00

Dlaczego ktoś miałby nazwać potrawę mianem osiołków, skoro z osłami nie ma ona nic wspólnego? No cóż, my mamy swoje gołąbki, które raczej nie wykazują pokrewieństwa z drobiem - no chyba że użyjemy mielonego drobiowego mięsa. Może oryginalne burritos też były przyrządzane z ośliną? ;) Można bawić się w wymyślanie teorii, ale rodzaj mięsa w tym przepisie akurat nie ma to znaczenia, bo moje ulubione osiołki są bezmięsne.

Lubię używać polskiej nazwy, brzmi wdzięcznie i zabawnie, chociaż niektórzy patrzą się dziwnie, kiedy słyszą ze jedliśmy osiołki na obiad. W każdym razie- osiołki czy burritos- nazywajcie je jak chcecie, są jednym z moich ulubionych i przy okazji popisowych dań, razem z aromatycznym, lekkim sosem taco ;)

Mój przepis na burritos pochodzi z kilkakrotnie już wspomnianej ksiązki "Rarytasy wegetarian. 100 dań z całego świata". Został przeze mnie lekko zmodyfikowany, ale podaję oryginalny z uwagami na marginesie :)

Burritos

6 tortilli (najlepsze oczywiście własnoręcznie zrobione, ale kupione oszczędzają sporo czasu)
1 łyżka oleju
1 posiekana cebula (+czosnek dla chętnych)
450 g fasolki z puszki
6 posiekanych listków sałaty (mnie zwykle wystarcza nie więcej niż 3)
120 g startego sera cheddar
2 pomidory pokrojone w plasterki (naturalnie więcej, jeśli użyjemy koktajlowych- wystarczą 3-4)
2 łyżki pociętego szczypiorku (polecam więcej)
140 ml kwaśnej śmietany
posiekane listki świezej kolendry

Rozgrzać olej w dużej patelni, wrzucić cebule i smażyć, aż zmięknie, ale nie zmieni koloru. Jako znana maniaczka czosnku, dorzucam do cebulki jeden zmiażdżony ząbek :) Dodać opłukaną fasolę i dobrze podgrzać.
Nałożyć łyżką farsz na środek każdej tortilli. Na wierzch położyć sałatę, plastry pomidora, szczypiorek i ser. Zawinąć boki, tworząc prostokątną paczuszkę. Należy dopilnować, aby nadzienie było całkowicie zamknięte.
Burritos włożyć do żaroodpornego naczynia (wierzch posypuję lekko dodatkowym serem), przykryć i piec przez ok. 20 min. w piekarniku podgrzanym do 180 stopni (termostat 4).

W czasie, gdy osły siedzą w piecu, możemy zająć się sosem.

Sos taco

1 łyżka oleju
1 pokrojona w kostkę cebula
1 zielona papryka pokrojona w kostkę (eksperymentowałam z różnymi kolorami paryki, sprawdzają się wszystkie mozliwe :))
1 czerwona lub zielona chili (często pomijam)
1/2 łyżeczki mielonego kminku
1/2 łyżeczki kolendry
1/2 zmiażdżonego ząbka czosnku (lub 2, jesli ktoś lubi czosnek...)
szczypta soli, swieżo mielony czarny pieprz i cukier (koniecznie brązowy!)
400 g pomidorów z puszki
przecier pomidorowy (opcjonalnie)

W rondlu o grubym dnie rozgrzać olej. Dorzucić cebulę i pieprz, smażyc wolno, żeby cebula lekko zmiękła. Chili i paprykę posiekać, dołożyć do rondla wraz z kminkiem, kolendrą i czosnkiem. Smażyć przez 2-3 minuty. Następnie dodać pomidory wraz z sokiem, sól, cukier. Zgnieść pomidory ubijakiem do ziemniaków (ja się w to nie bawię, po prostu gotowy sos wrzucam do blendera i miksuję na smooth ;))

Dusić sos na średnim ogniu, tak aby nieco odparował i zgęstniał. Jeśli potrzeba, dodać przecier dla koloru.

Burritos podawać polane sosem, z łyżką śmietany na wierzchu. Posypać siekaną kolendrą.

Jako bezmięsne, osiołki wezmą udział w akcji Kuchnia wegetariańska stokilo :)

Sałatka pieczarkowa z bobem i parmezanem

2009-11-23T20:34:00.003+01:00

Sezon na bób mamy w pełni :) Szkoda, ze na mrożony, ale nie ma co narzekać- ugotowany na parze jest prawie idealny.

Zwykle robiłam sałatkę z pieczarek, jajek i groszku konserwowego. Tym razem z radosnej improwizacji wyszła wersja bardziej wykwintna, szlachetniejsza w smaku i ciesząca oko wiosennym zestawieniem kolorów. Jest przy niej trochę roboty, szczególnie przy obieraniu bobu- ale wysiłek włożony w przygotowanie na pewno nie wyda Wam się daremny ;) Sałatka nadaje się zarówno na imprezowe menu, jak i jako lunchbox do pracy.

Do przygotowania sałatki przydadzą się:

0,5 kg pieczarek
450 g mrożonego bobu
3 jajka
0,5 szklanki tartego parmezanu
2 łyżki majonezu
sól, pieprz

Pieczarki myjemy, kroimy w plasterki, solimy i prużymy na łyżce masła, dopóki z patelni nie odparuje cały płyn. Jajka gotujemy na twardo, zaś bób gotujemy na parze.

Wszystkie składniki studzimy przed przystąpieniem do ich łączenia. Jajka kroimy w plasterki. Bób obieramy ze skórek. Do dużej miski wrzucamy pieczarki, jajka i bób, dodajemy majonez, parmezanowe wiórki, doprawiamy pieprzem i w razie konieczności solą. Mieszamy i wstawiamy do lodówki, zeby sałatka się "przegryzła" - na conajmniej pół godziny.

Sałatka jest moją kolejną propozycją na akcję Bar Sałatkowy (edycja druga ) u Peli.

Lasagne bolognese

2009-11-23T08:36:00.004+01:00

Klasyka... W moim wydaniu :)

Nie zliczę przepisów, które przestudiowałam w poszukiwaniu lazanii idealnej. Moja jest kompilacją najlepszych pomysłów i rozwiązań. Pachnie pomidorami i ziołami, jest sycąca i ma miliard kalorii :) Ale... jest grzechu warta.

A robię ją tak:

9-10 surowych płatów lasagne
0,5 kg mięsa mielonego (wieprzowo-wołowe)
2 puszki pomidorów razem z zalewą
0,5 kg pieczarek
1-2 cebule
2-3 ząbki czosnku
tarty ser: mozzarella i parmezan
zioła: bazylia, tymianek, oregano (najlepiej świeże)
sól, pieprz

na sos beszamelowy:

2 łyżki masła
2 łyżki maki
1.5 szklanki mleka
pieprz, sól, szczypta gałki muszkatołowej

Cebule obieramy, kroimy jak najdrobniej, przesmażamy na łyżeczce oliwy. Na drugiej patelni podsmażamy pokrojone w plasterki pieczarki. Do cebuli dodajemy zmiażdżony czosnek, smażymy jeszcze chwilę i wrzucamy mięso. Kiedy mięso całkowicie zmieni kolor z różowego na brązowy, wlewamy pomidory z sokiem i dorzucamy pieczarki. Sos przyprawiamy solą, pieprzem i dodajemy poszatkowane zioła- tymianek z umiarem, resztę- do woli :)

Patelnię z sosem mięsnym przykrywamy i zostawiamy na małym ogniu- im dłużej się podusi, tym będzie lepszy i bardziej wyrazisty. W tym czasie możemy zająć się beszamelem: na patelni topimy masło, bierzemy w dłoń trzepaczkę i zasypujemy masło powoli mąką, dziarsko roztrzepując. Kiedy składniki się połączą, powoli dodajemy mleko, cały czas mieszając. Na koniec przeyprawiamy pieprzem, solą i gałką. Beszamel powinien mieć konsystencję śmietanki. Wykorzystujemy go od razu po przygotowaniu, bo po pewnym czasie tężeje i traci na jakości.

Gdy oba sosy są gotowe, bierzemy naczynie żaroodporne, i na jego spód wylewamy cieniutką warstwę czerwonego sosu. Układamy płaty makaronu i przykrywamy je grubszą warstwą sosu, posypujemy startym serem. Kładziemy następną warstwę makaronu i tym razem przykrywamy ją beszamelem. Na to idzie następna warstwa makaronu, a na nią reszta czerwonego sosu i pozostały ser.

Lazanię wstawiamy do pieca rozgrzanego do 200 stopni. Pieczemy przez ok. 30 minut, można trochę dłużej.

Sałatka z brokuła i rzodkiewek z gorgonzolą

2009-11-17T08:42:00.004+01:00

Czy wiecie, że brokuły są odmianą kapusty? Co? To już było?... Hmm, chyba jestem ostatnio monodietetyczna...

Dziś w roli głównej ponownie wystąpią brokuły i ser pleśniowy. Tym razem z rzodkiewką, jako trio sałatkowe. Przepis znalazłam na stronie Kalyn's Kitchen , która zamieszcza głównie- a właściwie wyłącznie- przepisy zgodne z dietą South Beach. Jej adres przyda się jednak nie tylko tym, którzy planują dietę, bo wiele pomysłów Kalyn to po prostu zdrowe, pyszne dania, które każdemu mogą przypaść do gustu.
W oryginalnym przepisie występuje Blue Cheese dressing; ja raczej unikam używania gotowych sosów i dressingów, więc zamiast niego użyłam lekkiego sosu majonezowego. Jeśli wolicie bardziej intensywny smak, weźcie więcej gorgonzoli i utrzyjcie ją z jogurtem, doprawcie odrobiną majonezu, soli i pieprzu- i dressing gotowy :)

A do sałatki (po moich drobnych modyfikacjach) potrzebujemy:

główka brokułów
2 pęczki rzodkiewek
50 g gorgonzoli
garść zielonych oliwek (opcjonalnie)
200 g jogurtu naturalnego
łyżeczka majonezu
sól, pieprz

Brokuły gotujemy, oczywiście najlepiej na parze, ale można też obgotować je w wodzie- ważne, żeby zachowały jędrność. Po ugotowaniu odstawiamy do ostygnięcia.

Rzodkiewki czyścimy i kroimy w talarki lub cząstki. Ser kruszymy. Mieszamy w misce rzodkiewki, ser i brokuły, jeśli zdecydujecie się na oliwki, to również dodajemy je teraz. Jogurt mieszamy z majonezem, doprawiamy solą i pieprzem, polewamy tak przyrządzonym sosem sałatkę i mieszamy- oczywiście można użyć też dressingu Blue Cheese ;)

Sałatka jest moją drugą propozycją w ramach akcji Peli II Bar sałatkowy .

Makaron soba z brokułami i serem pleśniowym

2009-11-16T20:04:00.003+01:00

Czy wiecie, że brokuły to odmiana kapusty? Natomiast ich kwitnąca część to... róża. Oczywiście tylko z nazwy, niemniej jednak... kapusta+róża= brokuły ;) Mogłabym jeść tę niezwykłą hybrydę codziennie. I w każdej postaci.

W sobotę pogoda była piękna. Wróciliśmy z zakupów w dobrych nastrojach, z torbami pełnymi dobroci. Brokuły były także, w sklepie ściągnęliśmy z półki 3 ostatnie sztuki. No i szeroki wybór serów, bo oboje jesteśmy bardzo serożerni. Pomysł na obiad nasunął się sam.

Soba jest moim ulubionym gatunkiem makaronu, dlatego dogadzając sobie już w pełni, wybrałam właśnie ją... ale sos pasuje równie dobrze do spaghetti pełnoziarnistego lub do linguini.

Na dwie osoby wystarczy:

trzy wiązki makaronu soba
ser pleśniowy typu blue
3/4 szklanki mleka
pół dużego kubka jogurtu naturalnego lub greckiego
średni brokuł
cebula
2 ząbki czosnku
pietruszka (lub oregano- najlepiej świeże)
świeżo mielony czarny pieprz
tarty parmezan lub inny twardy ser, u nas tym razem był dziugas- przepyszny :)

Brokuły myjemy, dzielimy na małe różyczki i gotujemy, najlepiej na parze. Cebulę kroimy drobno i szklimy na łyżce masła, dodajemy zmiażdżony lub drobno posiekany czosnek i podsmażamy jeszcze przez chwilę. Dodajemy pokruszony ser, mleko, jogurt i gotujemy sos często mieszając przez ok. 20 minut, doprowadzając go do konsystencji gęstej śmietany. Doprawiamy do smaku pieprzem i pietruszką.

Makaron gotujemy przez 5 minut. Po odcedzeniu mieszamy makaron z sosem i brokułami, dorzucamy parmezan, mieszamy wszystko jecze raz i zapraszamy do stołu :)

Parmezan można też podać osobno, wtedy każdy dodaje go sobie do makaronu według uznania. Zależy na ile dobrze znacie preferencje biesiadników ;)

Sałatka grecka z pieczonych warzyw

2009-11-11T15:42:00.012+01:00

Sałatka, w której się zakochałam :) Zrobiłam połowę porcji i natychmiast tego pożałowałam. Moja rada: nie róbcie połowy porcji... Zróbcie całą, albo od razu podwójną...

Pieczenie wydobywa z warzyw ich najlepszy aromat i niezrównaną słodycz. Tymianek daje niesamowity zapach. Feta... dopełnia całości. Po prostu... raj.

Przepis pochodzi z książki Kuchnia diabetyczna wydanej przez Świat Książki w 2004- jednej z moich ulubionych książek kucharskich, która mimo że ma w tytule słowo "diabetyczna" i przy każdym przepisie wylicza zawartość węglowodanów i innych składników, jest zbiorem naprawdę pysznych i wartościowych pomysłów na dania.

Cytuję za książką podając moje niewielkie modyfikacje.

1 kg cukinii, pokrojonej na talarki
2 czerwone cebule pokrojone w piórka (nie mam, wzięłam białą)
2 czerwone papryki, oczyszczone z błon i nasion i pokrojone w pasemka
2 łyżki stołowe oliwy z oliwek (u mnie czosnkowa)
2 gałązki tymianku
500 g pomidorów, pokrojonych na talarki (cherry)
200 g sera feta, pokrojonego w kostkę
60 g czarnych oliwek
1 łyżka stołowa octu balsamicznego (pominęłam, nie lubię octu w sałatkach)
sól i świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

Rozgrzej piekarnik do 200 stopni. Ułóż na blasze cukinię, cebulę i paprykę, skrop oliwą i ozdób po wierzchu tymiankiem. Piecz przez 25-30 minut, aż warzywa zmiękną i lekko zbrązowieją.

Ułóż na wierzchu pozostałe składniki (pomidory, feta, oliwki) i wstaw do piekarnika na kolejne 10 minut. Spróbuj, dopraw w razie potrzeby i podawaj. Nadaje się do podawania na gorąco lub na zimno, najlepiej ze świeżym, chrupiącym pieczywem.

Jeśli interesuje Was wartość odżywcza:
Sałatka obliczona jest na 6 porcji, a każda z nich zawiera
308 kalorii
15 g białka
20 g węglowodanów
6 g włókien roślinnych
19 g tłuszczów
1076 g sodu :)

Feta jest składnikiem, który zasiał we mnie wątpliwości, czy można ten przepis polecić wegetarianom biorącym udział w akcji Stokilo, ale zajrzałam do akcji na Durszlaku i przekonałam się, ze akcja przerodziła się w raczej lacto-ovo, niż wegańską- toteż przepis swój dorzucam.

Bardzo chętnie dołączam też do Baru sałatkowego u Peli :)

Babeczki szpinakowe bez mąki

2009-11-09T10:16:00.008+01:00

Ja tu wytrzymać na diecie bez muffinek? Odmówić sobie zabawy przy ich pieczeniu? Jakoś nie podoba mi się ten pomysł. Z pomocą na szczęście przyszła książka o diecie South Beach Artura Agatstona, z której wygrzebałam przepis na "Babeczki quiche na wynos". Po drobnych modyfikacjach z powodu braku niektórych składników i zastąpienia ich innymi, babeczki poszły do pieca ;)
Podczas pieczenia wyrosły pięknie, niestety stygnąc, opadły trochę. Trochę zbyt mocno integrują się z papilotkami, ale po ostygnięciu ściągnięcie papierka nie powinno być problemem.
Na wynos rzeczywiście nadają się idealnie, są zwarte, nie kruszą się, i stanowią pożywny i smaczny posiłek o dużej zawartości białka. Przepis zamierzam wykorzystać jeszcze niejeden raz, kombinując z różnymi składnikami, bo możliwości są prawie równie nieograniczone, co w przypadku tradycyjnych muffinek. Muszą świetnie smakować z dodatkiem fety i brokuła, na przykład. Albo z papryką, tak jak to było w oryginalnym przepisie. Ale to pomysł na następny raz.
Tym razem było tak:

4 jajka
3/4 szklanki tartej mozzarelli
1/4 szklanki tartego salami
200 g szpinaku mrożonego
nieduża cebula
sól, pieprz
łyżeczka ostrego sosu paprykowego

Szpinak podsmażyłam na patelni, dopóki się całkiem nie rozmroził. W misce wymieszałam szpinak z jajkami, dodałam ser, salami, drobno posiekaną cebulkę. Doprawiłam solą i pieprzem, dodałam sos paprykowy. Całość dokładnie wymieszałam.
Do formy na muffinki włożyłam 8 papilotek- na tyle wystarczyło masy w podanych proporcjach. Do każdej nałożyłam 1,5 łyżki masy. Wstawiłam do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni i piekłam przez 30 minut. Ostudziłam w uchylonym piekarniku.

Bazyliowe roladki z łososia

2009-11-03T08:16:00.006+01:00

Dietki ciąg dalszy, dlatego na mniejszy głód zamiast wafelka (jak to bywało ostatnio), przygotowałam sobie zdrową i lekką przekąskę z łososia wędzonego. Jestem dość wybredna, jeśli chodzi o ryby; nie lubię posmaku mułu, typowo rybnego zapachu, a już najbardziej wydłubywania ości podczas jedzenia. Spośród ryb łosoś jest zdecydowanie moim faworytem, w każdej postaci. Różowe, delikatne mięso, fantastycznie komponujące się z wieloma innymi ulubionymi smakami. A do takich należą z pewnością limonka i świeża bazylia. Obie znalazły się w nadzieniu do roladek.

Takie połączenie było już wykorzystywane przeze mnie z powodzeniem jako: farsz do mięsa (polędwiczka wołowa, kurczak)- z dodatkiem serka homogenizowanego, oraz jako cudowny, przepyszny dressing do sałaty lodowej- z jogurtem oraz odrobiną brązowego cukru. Delicje!

A oto pomysł na łososia:

opakowanie łososia wędzonego
serek homogeniozowany- np. Turek Figura :) - tyle łyżek, ile mamy plastrów łososia
świeżo wyciśnięty sok z limonki- do smaku
garść świeżych liści bazylii

Bazylię siekamy, mieszamy z serkiem i sokiem z cytryny. Plastry łososia rozkładamy, na każdy nakładamy łyżkę farszu, rozsmarowujemy i zwijamy rybę w roladkę. Wstawiamy do lodówki na co najmniej pół godziny, żeby przekąskę trochę schłodzić.
Pożądany dodatek: ulubione białe wino ;)

Kurczak w panierce czosnkowej

2009-11-01T19:06:00.009+01:00

Uff, nareszcie po remoncie, nareszcie w swojej nowej kuchni, nareszcie mam znowu czas na przyjemności. tylko czy ja pamiętam jeszcze coś o gotowaniu? :) No i gdzie są moje wszystkie kuchenne skarby? Oj minie jeszcze kilka tygodni, zanim wyposażę się we wszystko, co potrzebne do prawdziwego szaleństwa. Na początek coś łatwego i szybkiego, tak na rozgrzewkę- bo i ja muszę się rozgrzać, i moja kuchenka, i oliwa na patelni nieużywanej przez 2 miesiace.
Na pierwszy ogień... poszedł kurczak. Posiekałam drania na małe kawałeczki i wrzuciłam w kilka rzeczy, które miały nadać pikanterii temu mojemu mało ulubionemu mięsku. Cóż, ja lubię niekoniecznie, ale mój luby przepada, więc trzeba poszukiwać komromisu. Tym razem kurczak poszedł w czosnek. I nawet dobry, skubaniec, wyszedł. Zjem go z korniszonami, będą pasować idealnie. Pomidorki typu mini również. I sos jogurtowy. Na przykład tzatziki.

Postanowiłam zgubić kilka centymetrów tłuszczyku, więc przepis jest jak najbardziej LIGHT :)

Na 2 osoby:

2 filety z kurczaka (pojedyncze)
3 łyżki otrąb pszennych
3 łyżki otrąb owsianych
łyżka czosnku granulowanego
jajko
przyprawa w płynie (np. Delikat, maggi - na dukanie można zastąpić łyżką musztardy)
sól, pieprz
łyżka oliwy do smażenia (najlepiej czosnkowej, a na dukanie oczywiście tylko parafinka :))

Filety pokroić na małe kawałki. Oprószyć solą i pieprzem. Jajka rozbełtać z dodatkiem maggi. Otręby wymieszać z czosnkiem- oto nasza panierka.
Kawałki kurczaczka zanurzać w jajku, następnie w miarę dokładnie obtaczać w panierce. Kłaśc na rozgrzaną na patelni oliwę, smażyć na złoto z obu stron (smażenie jednej porcji trwa ok. 7-10 minut).
No i voila! Teraz pozostaje dobrać własne dodatki i spałaszować ze smakiem :)

Ciasteczka Caprese

2009-08-31T21:51:00.008+02:00

Miałam dzisiaj zrobić sałatkę caprese. Ale zajrzałam do lodówki i wzrok mój padł na rulon ciasta francuskiego. Hmm. No cóż- pomyślałam. A może by tak zrobić sałatkę i upiec ją na cieście? Przypuszczam, że ktoś już przede mną na pewno wpadł na ten sam pomysł, bo jest to zbyt proste i zbyt genialne, by mogło być inaczej :)

Ciasteczka są leciutkie, delikatne, a podstawowe składniki sałatki wzbogacone o kilka szczegółów, które nadają daniu nieco pikanterii.

Już mijają ostatnie minuty, kiedy można wziąc udział w akcji Pomidorowy Sezon 2009 Olgi Smile, skorzystam więc z tej okazji i chociaż tą jedną skromną przekąską zaznaczę swój udział w zabawie :)

rulon ciasta francuskiego
1 duży, dojrzały pomidor
kulka mozzarelli w zalewie
3 ząbki czosnku
świeże liście bazylii
tarty parmezan
świeżo mielony pieprz

Rozgrzewamy piekarnik do 210 stopni. Ciasto rozwijamy i kroimy na 8 równych prostokątów. Pomidora kroimy w plastry, mozzarellę w kostkę, liście bazylii myjemy i rwiemy na kawałki. Na każdy prostokąt ciasta wyciskamy odrobinę czosnku. Brzegi prostokątów podwijamy do środka, by utworzyć "korytka" z ciasta.

Na każdym kawałku układamy plaster pomidora i kilka kawałeczków mozzarelli. Posypujemy bazylią i tartym parmezanem oraz pieprzem. Rozkładamy na blasze na papierze do pieczenia i wstawiamy do piekarnika. Po ok. 15 minutach włączamy funkcję opiekania- wtedy ciastka ładnie wyrosną i sie przyrumienią.

Carbonara Tricolore light :)

2009-08-20T16:14:00.007+02:00

W mojej kuchni, podobnie jak w telewizji w wakacje, ostatnio głównie powtórki. Stąd brak nowych postów ostatnimi czasy. Jednak dzisiejszy makaron, przygotowany nagle a zainspirowany słynnym spaghetti carbonara, zasługuje na drobną wzmiankę.

Dlaczego light?

I czy carbonara light zasługuje w ogóle na miano carbonary? :)

Po zastąpieniu tłustych i ciężkostrawnych składników ich "lajtowymi" odpowiednikami, zimowe, treściwe danie zamienia się w lekki, letni makaronik, który nie obciąży żołądka na długo.

200g spaghetti tricolore
1 duża posiekana cebula
3 posiekane lub zmiażdżone ząbki czosnku
łyżka masła
200g szynki gotowanej pokrojonej w paseczki
400 ml jogurtu naturalnego
3-4 zółtka
200g startego parmezanu lub Grana Padano
sól, pieprz, gałka muszkatołowa
natka pietruszki

Makaron gotujemy al dente wg wskazań na opakowaniu. Na patelni topimy łyżkę masła, wrzucamy posiekaną cebulkę i szklimy; kiedy zaczyna mięknąć, dodajemy czosnek i smażymy razem z cebulą do miękkości. Wrzucamy szynkę i rumienimy wszystko razem.

Żółtka mieszamy z jogurtem, dodajemy przyprawy i natkę. Ugotowany makaron odcedzamy, mieszamy z gorącą szynką i cebulą, dodajemy ser, wlewamy masę jogurtowo-jajeczną i wszystko mieszamy szybko, nie stawiając już na gazie, żeby jajka się nie ścięły. Podajemy od razu.

Kotleciki drobiowe z pieczarkami i ryż pieczony

2009-07-29T17:20:00.003+02:00

Tą potrawę nauczyłam się przyrządzać u przyjaciół. I jest to drugie z nielicznych wcieleń kurczaka, które uwielbiam :) Zestawienie kotlecików i ryżu jest oczywiście fakultatywne, ale w takim połączeniu widziałam je najcześciej i smakowo pasują do siebie i uzupełniają się fantastycznie. Do tego idealne są warzywa gotowane na parze, np. małe marchewki, brokuł, cykoria, por. Jeśli nie zjecie wszystkiego na obiad, możecie zapakować resztę do lunchboxa i odgrzać sobie w mikrofalówce lub po prostu zjeść na zimno, o ile lubicie zimne potrawy (ja bardzo lubię, mam takie małe kulinarne zboczonko :)).

Z podanej ilości składników spokojnie wychodzi porcja dla 4-5 osób. A potrzebne są:

1 podwójna pierś z kurczaka
1/4 kg pieczarek
6 cebul
3 ząbki czosnku
40 dkg tartego zółtego sera (lub więcej)
jajko
2 łyżki majonezu
siekana zielenina (koperek, pietruszka)
sól, pieprz
zioła prowansalskie
maggi
oliwa do smażenia
tarta bułka
3 marchewki
2 torebki ryżu (polecam dziki&parboiled)
1/2 litra bulionu

Żeby przygotować kotlety:

Piersi kroimy w drobną kosteczkę lub przepuszczamy przez maszynkę do mielenia przez sitko o dużych oczkach. 2 cebule kroimy drobno, przesmażamy na złoto na oliwie wraz ze 1 zmiażdżonym ząbkiem czosnku, dorzucamy do mięsa. Pieczarki również drobno kroimy, można też zemleć je razem z mięsem. Dodajemy jajko, majonez, żółty ser, zieleninę, doprawiamy do smaku solą i pieprzem, ziołami i maggi. Mieszamy aż do uzyskania jednolitej masy (jeśli składniki są pokrojone, a nie zmielone, to oczywiście nie będzie super jednolita :)). Formujemy nieduże kotleciki, panierujemy w tartej bułce i obsmażamy krótko na oliwie po obu stronach , aż staną się złociste.

Żeby zrobić ryż:

Kroimy drobno 4 cebule, przesmażamy na oliwie z 2 ząbkami czosnku przeciśniętymi przez praskę. Układamy na dnie naczynia żaroodpornego, tak aby całe dno było równomiernie przykryte. Marchew obieramy i trzemy na tarce, wykładamy kolejną warstwę do naczynia. Na to wysypujemy ryż. Całość podlewamy bulionem, wierzch można posypać np. koperkiem lub pietruszką. Naczynie przykrywamy i wstawiamy na pół godziny do gorącego (200 stopni) piekarnika.

Po pół godzinie naczynie wyjmujemy z pieca, układamy na ryżu kotleciki, przykrywamy i wkładamy z powrotem do kuchenki na 20-30 minut, dopóki ryż nie wchłonie całego bulionu i stanie się miękki.

Kotlety ziemniaczano-brokułowe

2009-07-29T10:40:00.012+02:00

Niby kotlety, ale bez mięsa. Lekkie, pyszne, letnie danie. Świetnie smakują z pomidorem, jogurtem naturalnym albo z odrobiną majonezu. Dla mojego wyjątkowo wybrednego faceta okazały się hitem absolutnym ;) Dla nas zresztą też. Wilki syte, owca cała.

Przepis znalazłam na forum CinCin, podany przez aga-a. Zrobiłyśmy je oczywiście trochę po naszemu, ale tylko trochę :) Przepis podaję zmodyfikowany.

4-5 ziemniaków
średnia główka brokułów
50 g sera feta
cebula
ząbek czosnku
jajko
pieprz, sól
świeży lub mrozony koperek
odrobina maggi do smaku

Ziemniaki ugotować w mundurkach, ostudzić, obrać i zemleć przez maszynkę na dużych oczkach. Brokuły ugotować na parze, ostudzić, zemleć. Przepuscic przez maszynkę ser, składniki wymieszać. Cebulkę posiekać, podsmażyć na złoto, dodać do ziemniaczano-brokułowej masy. Wcinąć w papkę zabek czosnku, dodać przyprawy i jajko. Dobrze wymieszać. Jeśli masa jest za rzadka dodać bułki tartej lub mąki ziemniaczanej. Formować kotleciki, obtaczać w bułce tartej i smażyć na oleju lub teflonie.

Muffinki sernikowo-malinowe

2009-07-15T16:23:00.005+02:00

Na działeczce obrodziły maliny w tym roku. Pyszne są prosto z krzaka. I większość spożywam w tej właśnie postaci. Ale ponieważ dawno nie robiłam muffinek ;) przyszło mi do głowy, że maliny byłyby idealnym dodatkiem.
Wyruszyłam więc do sieci na poszukiwania. I znalazłam! Przepyszne ciacha pachnące malinowo, przykryte lekką serową kołderką. Mięciutkie, wilgotne.
Malin uzbierało mi się tylko 3/4 kubeczka, bo poprzedniego wieczoru wyjątkowo mi smakowały w swojej najprostszej formie. Dorzuciłam więc kilka wydrylowanych wiśni. Myślę, że spokojnie można te owoce stosować wymiennie albo razem, jedne i drugie smakują pysznie w muffinkach :) Przepis stanowi moją propozycję do akcji Ivki Malinowy zawrót głowy.
Znalazłam go na stronie That's My Home. Tłumaczenie własne.

100 g serka kremowego
3 jajka
szklanka mleka
szklanka cukru
1,5 łyżeczki wanilii
6 łyżeczek masła
2 szklanki mąki
2,5 łyżeczki proszku do pieczenia
0,5 łyżeczki soli
kubek malin

Rozgrzej piekarnik do 210 stopni. Formę do mufinek natłuść lub wyłóż papilotkami. W małej miseczce utrzyj na gładką masę serek z jednym jajkiem, ¼ szklanki cukru i ½łyżeczki wanilii. Odstaw na bok.W rondelku podgrzewaj mleko z masłem i łyżeczką wanilii, dopóki masło się nie stopi. Ostudź do temperatury pokojowej, wbij pozostałe 2 jajka, wymieszaj dokładnie.W dużym naczyniu wymieszaj mąkę z pozostałym cukrem, proszkiem do pieczenia i solą. Dodaj masę mleczną i zamieszaj delikatnie tylko do połączenia składników. Wmieszaj owoce. Ciasto rozłóż do foremek. Na wierzch połóż ok. 2 łyżeczek masy serowej. Delikatnie zamieszaj czubkiem noża. Piecz ok. 20 minut, aż muffinki będą lekko się uginać pod dotknięciem.

Ciastka francuskie ze szpinakiem

2009-07-14T14:55:00.005+02:00

Jedno z moich odkryć kulinarnych ostatnich miesięcy to ciasto francuskie :) Najchętniej zawijałabym w nie wszystko; przy możliwości zakupienia gotowego, mrożonego ciasta przygotowanie czegoś pysznego staje się dziecinnie proste- jak zabawa plasteliną :)

Tym razem w charakterze farszu wystąpił szpinak w towarzystwie fety i salami. Pod żadnym pozorem nie doradzam dosalania, ale to chyba oczywiste dla każdego, kto zna smak tych dwóch dodatków :)

rulon ciasta francuskiego
250 g szpinaku mrożonego
200 g sera feta
kilka plasterków salami
tarty ser żółty
cebula
ząbek czosnku
łyżka masła
jajko

Cebulę kroimy w piórka i szklimy na maśle. Dodajemy czosnek i szpinak, smażymy, dopóki nie połączą się w jednolitą masę. Dodajemy fetę i salami, podgrzewamy, dopóki ser się nie roztopi.
Ciasto rozwijamy i kroimy na 8 równych prostokątów. Na środek każdego z nich kładziemy łyżkę farszu, trochę sera żółtego, i sklejamy ze sobą 4 rogi prostokąta, aby powstała zgrabna paczuszka. Wierzch smarujemy rozbełtanym jajkiem i posypujemy żółtym serem.
Ciastka układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 210 stopni na ok. 20-25 minut.

Makaron z cytryną, czosnkiem, grzybami i tymiankiem

2009-07-13T17:12:00.006+02:00

Nie jestem fanką Nigelli Lawson. Z drugiej strony nie jestem też jej przeciwniczką. Po prostu jej przepisy jakoś nigdy nie wywoływały we mnie entuzjazmu. Aż do momentu, kiedy trafiłam na ten.

Miałam pewne obawy przed użyciem surowych pieczarek- ale mieszanka oliwy z solą i sokiem z cytryny pięknie je marynuje, a chwilowy kontakt z gorącym makaronem wystarczy, żeby straciły swoją surowość. Są delikatne, jędrne i wspaniale komponują się z resztą składników, tworząc aromatyczny i lekki sosik, idealny do makaronu na letnie dni (nawet na te deszczowe:)).

Przepis w wersji drukowanej znalazłam na blogu Przepisy Nigelli Lawson- Nigella ekspresowo, cytuję bezpośrednio stamtąd.

4 szklanki (ok. 225g) pokrojonych pieczarek
⅓ szklanki oliwy z oliwek
1 ½ łyżeczki soli
Mały ząbek czosnku, zgnieciony
Sok i skórka z 1 cytryny
1 łyżeczka świeżych listków tymianku
Ok. 500g makaronu linguni (nie miałam, wzięłam spaghetti pełnoziarniste;))
½ szklanki posiekanej pietruszki
2-3 łyżki stołowe świeżo startego Parmezanu
Świeżo zmielony, czarny pieprz

Potnij pieczarki i włóż do dużej miski z oliwą, solą, czosnkiem, tymiankiem, sokiem i skórką z cytryny.

Ugotuj i odcedź makaron. Szybko wrzuć go do miski z pieczarkami.

Wymieszaj wszystko razem, dodaj pietruszkę, ser i pieprz (możesz też dodać odrobinę przegotowanej wody z makaronu), wymieszaj jeszcze raz.

Ten przepis jest moją propozycją nie tylko na akcję Nette7 W jednej kuchni z N. Lawson, ale także na Makaron jest dobry na wszystko Potrawy.

Kota pilafi

2009-07-08T08:20:00.006+02:00

Jedno z niewielu wcieleń kurczaka, które uwielbiam. Kurczak jest dla mnie za mdły, za suchy. Jednak tutaj, duszony w pomidorach staje się soczysty, miękki, a dodatek cynamonu nadaje mu wyrazisty i ciekawy smak.

Nie wiem, gdzie po raz pierwszy znalazłam ten przepis- zapisałam go sobie w brulionie, kiedy jeszcze mi się nie śniło, że będę miała swojego bloga. Nie potrafię zatem podać źródła, poza wskazaniem że przepis pochodzi z kuchni greckiej :) Mam więc nareszcie okazję wziąć udział w akcji Kuchni Ireny i Andrzeja Z widelcem po Europie.

Przepis podaję ze swoich zapisków, jeśli ktoś się poczuwa do autorstwa, to proszę się odezwać :)

podwójny filet z kurczaka
100 g ryżu ( u mnie parboiled & dziki)
300 g pomidorów świeżych lub ewentualnie z puszki
łyżka passaty lub koncentratu pomidorowego
1 duża cebula
łyżka oliwy
3 łyżki masła
1/2 l wody
2 kostki bulionowe drobiowe
1,5 łyżeczki cynamonu
sól, świeżo mielony pieprz

Filety myjemy, czyścimy z błon i kroimy w małą kostkę (im mniejsza, tym lepiej). Cebulę drobno siekamy. W rondlu rozgrzewamy oliwę i masło, wrzucamy kurczaka i cebulę i smażymy krótko, cały czas mieszając (ok. 3 minut). Ryż myjemy, osączamy i dodajemy do mięsa. Smażymy, aż połączy się z tłuszczem (ok. 2 minut).
Dodajemy: wodę, pokruszone kostki bulionowe, obrane ze skóry i posiekane w kostkę pomidory, passatę. Doprawiamy solą, pieprzem i cynamonem, zagotowujemy. Zmniejszamy ogień do minimum (można postawić garnek na płytce ochronnej), przykrywamy garnek i dusimy powoli potrawę. Jest gotowa, kiedy ryż jest miękki, a sos gęsty (czasami cały płyn zostaje wchłonięty, ale to zależy od gatunku i chłonności ryżu- to wiem z autopsji :))

Wieprzowina w pięciu smakach

2009-07-07T08:20:00.004+02:00

Swoją pierwszą cielęcinę w pięciu smakach robiłam wg przepisu Oli Lazar z książki Kuchnia orientalna. Potrawa tak mi podpasowała, że zaczęłam ją robić częściej, dodając po kolei coraz to inne modyfikacje. Dzisiejsza wersja ma w sobie jeszcze co nieco z oryginału, ale chyba drugie tyle dodałam od siebie- przede wszystkim brokuł, który cudownie zbiera smaki z sosu i bez którego nie wyobrażam już sobie tej potrawki. Cielęcinę, która niestety jest dosyć droga, zastępuję najczęściej szynką, a czasami częściami wołowiny, które nadają się na gulasz, lub kurczakiem. Do warzywnej podstawy- cebula, czosnek i papryka- dodaję oprócz brokuła groszek cukrowy, kiełki fasoli mung, kapustę pekińską... i wszystko, co może pasować do takiej a'la chińszczyzny :) Tak naprawdę, za każdym razem wychodzi mi nieco inne danie, ale zawsze z charakterystyczną nutą pięciu smaków. Dzisiaj mój obiad wygląda tak:

0,5 kg szynki wieprzowej, pokrojonej w cienkie paski
cebula
2 ząbki czosnku
2-3 dojrzałe pomidory lub puszka pomidorów w zalewie
2 różnokolorowe papryki
1 mały brokuł
garść grzybów mun
100 ml bulionu warzywnego (może być z kostki)
łyżeczka przyprawy pięć smaków
2 łyżki sosu sojowego
łyżka sosu hoisin
olej

Do przygotowania potrawy najlepszy jest wok, ale można też użyć np. dużego rondla. Rozgrzewamy w nim olej i wrzucamy mięso, które szybko obsmażamy z każdej strony na brązowo. Na osobnej patelni smażymy pokrojoną w piórka cebulę i czosnek; gdy zmięknie, dodajemy ją do mięsa. Wsypujemy przyprawę 5 smaków. Wlewamy bulion i oba sosy oraz pokrojone w kostkę pomidory bez skóry. Mieszamy, przykrywamy i dusimy ok. 20 minut ( czas duszenia należy oczywiście dostosować do rodzaju użytego mięsa, chodzi o to, by zmiękło i rozpływało się w ustach). W tym czasie paprykę kroimy w paski, brokuła dzielimy na małe różyczki, przygotowujemy grzyby (należy je namoczyć we wrzątku, po czym odkroić grube nóżki i pokroić w paseczki). Warzywa dodajemy do mięsa i dusimy kolejne 20 minut, aż papryka będzie mięciutka.

Imam Bayildi

2009-07-04T14:24:00.009+02:00

Dzisiaj robiłam obiad tylko dla siebie. Chciałam więc, żeby było lekko, łatwo i przyjemnie :) Bakłażan już od kilku dni błagał o zmiłowanie, więc żeby zakończyć jego męki z klasą, wybrałam przepis z książki Rarytasy wegetarian. 100 dań z całego świata pod wdzięczną nazwą Imam padł z wrażenia :)

Nie wierzyłam że to będzie AŻ takie dobre. Ale jest. Warunek musi być jeden: letnie, dojrzałe mięsiste pomidory.

Zdjęcie niestety byłam dziś zmuszona zrobić komórką, więc jest jakie jest- może kiedyś uda mi się podmienić je na lepsze :) Przepis cytuję za ksiazką, z tym że ja miałam tylko jednego bakłażana, i tylko jedną osobę na obiedzie- więc zrobiłam pół porcji :)

2 duże bakłażany
150 ml oliwy z oliwek ( u mnie olej z pestek winogron)
2 drobno posiekane cebule
2 zmiażdżone ząbki czosnku
250 g obranych i posiekanych pomidorów
1/2 łyżeczki ziela angielskiego (pominęłam, zamiast tego dałam szczyptę gałki muszkatołowej)
sok z 1/2 cytryny
1 łyżeczka brązowego cukru
1 łyżka posiekanej natki pietruszki
1 łyżka stołowa orzeszków piniowych (pominełam)
sól i świeżo zmielony czarny pieprz.

Bakłażany przeciąć wzdłuż na pół, wydrążyć miąższ, zostawiając solidną łupinę, która nie rozpadnie się podczas gotowania.

Rozgrzć oliwę w rondlu, dodać cebulę i czosnek i smażyć, dopóki cebula nie zmięknie. Dodać bakłażan, pomidory, ziele angielskie, sok z cytryny, cukier, pietruszkę, orzeszki oraz sól i pieprz. Dusić na wolnym ogniu przez ok. 20 minut, aż masa zgęstnieje.

Nadzienie nałożyć łyżką do połówek bakłażana. Wypełnione połówki ułożyć obok siebie w natłuszczonym naczyniu żaroodpornym. Zmieszać resztkę oliwy z 140 ml wody oraz odrobiną soli i pieprzu. Wylać wokól bakłażanów i piec w piekarniku w 180 stopniach przez 30-40 minut, lub do całkowitej miękkości.

Podawać na gorąco lub na zimno- po co najmniej dwugodzinym chłodzeniu w lodówe- z chlebem razowym, przybrane swieżymi ziołami.

Spaghetti z sosem pieczarkowo-pietruszkowym

2009-07-02T19:55:00.006+02:00

Na makaron mam ochotę przeciętnie 7 razy w tygodniu. Ulegam jej od czasu do czasu... Czasami wypróbowuję nowe, znalezione przepisy; czasami wykorzystuję stare, sprawdzone pomysły. Reszta przypadków to improwizacja; szybkie spojrzenie do lodówki i decyzja. Dziś wzrok mój padł na pieczarki...

Cóż, może będę nieskromna mówiąć, że to był jeden z najlepszych makaronów, jakie jadłam. Ale to prawda. Z jednym zastrzeżeniem- sosu powinnam zrobić przynajmniej dwa razy więcej. Przepis podaję więc od razu z poprawką :)

250 g suchego spaghetti
0,5 kg pieczarek
3 młode cebule
3-4 ząbki czosnku
300 g jogurtu greckiego
pieprz
pół pęczka natki pietruszki
200 g tartego Grana Padano

Makaron gotujemy al dente. Umyte pieczarki kroimy w plasterki, cebule w półplasterki. Nać pietruszki płuczemy i siekamy drobno.

W czasie, gdy makaron się gotuje, mamy czas na przygotowanie sosu. Na patelni topimy łyżkę masła i szklimy cebulkę. Kiedy nabierze złotego koloru, dodajemy przeciśnięty przez praskę czosnek i smażymy razem przez minutę. Wrzucamy pieczarki i smażymy, dopóki nie odparuje z nich większosć soku.

Dolewamy powoli jogurt i mieszamy, aby połączył się z resztą składników. Sos redukujemy do pożądanej gęstości; 15-20 minut powinno wystarczyć. Doprawiamy pieprzem.

Makaron odcedzamy z wody i mieszamy z sosem i natką pietruszki. Na końcu dodajemy ser i mieszamy energicznie, żeby nie powstały grudki.

Smacznego :)

Sałatka brokułowa z bekonem i rodzynkami

2009-06-29T18:59:00.008+02:00

Tym razem, zamiast mojej ulubionej kombinacji z fetą, postanowiłam wykorzystać brokuły w inny sposób. Z pomocą przyszedl mi przepis Nicole z jej bloga Pinch&Salt na sałatkę brokułową z bekonem i rodzynkami. Jeszcze parę lat temu zapewne nie zdecydowałabym się na taki eksperyment, ale przekonałam się już nie raz, że pierwsze wrażenie może być bardzo mylne- łączenie smaków daje często zaskakujące efekty.

Ta sałatka jest warta spróbowania, chociaż moją ulubioną raczej nie zostanie. Jest bogata smakowo, chrupiąca, łatwa do zrobienia. Jednak wolę bardziej wytrawne połącznia, tu słodycz jest dosyć zdecydowanie wyczuwalna. Przepis tłumaczę za Nicole.

1 kubek majonezu (ja wymieszałam 2 łyżki majonezu z taką samą ilością jogurtu naturalnego, jak dla mnie to wystarczająca ilość sosu)
1/4 szklanki brązowego cukru (u mnie 3/4 łyżki :))
2 łyżeczki octu jabłkowego
sól
świeżo mielony czarny pieprz
4 szklanki brokuła podzielonego na małe różyczki
6 plasterków bekonu, pokrojonego i usmażonego
1/2 szklanki rodzynek
1/2 szklanki pokruszonych orzechów nerkowca

W małym naczyniu wymieszaj majonez z cukrem i octem; dopraw solą i pieprzem. W dużej salaterce połącz brokuły, bekon i rodzynki. Dodaj dressing, dobrze zamieszaj. Przechowuj przykryte w lodówce do momentu podania. Podawaj oprószone orzeszkami.

Jeżeli używasz surowego brokuła, zwróć uwagę by był pokrojony naprawdę drobno. Jeśli wolisz nie używać surowego, zblanszuj lub obgotuj krótko na parze, tak aby zmienił kolor na intensywnie zielony, ale nie stracił jędrności. Możesz dodać do sałatki trochę czerwonej cebuli, by zaostrzyć smak. Orzeszki można zastąpić ziarnem słonecznika.

Śniadaniowe batony owsiano- jagodowe z kruszonką

2009-06-27T16:13:00.009+02:00

Przepis na śniadaniowe batoniki owsiane znalazłam na blogu Farmgirl Fare. Jak pisze sama Susan, nazwanie ich "śniadaniowymi" nie ma żadnego innego uzasadnienia poza tym że MOŻNA je zjeść na śniadanie. Ale równie dobrze mogą stanowić podwieczorek. Albo poczęstunek dla przyjaciół zamiast zwykłego ciasta. Są bardzo słodkie- następnym razem nie dodam do nich aż tyle cukru. Ale jest to też pewna zaleta- więcej niż kawałek na raz nie da się zjeść :) Mimo tego że są pyszne i pachną jak marzenie. No i są pełne jagód! Czyli Jagodowo nam- jak to mawia Olcik :) Batony są również moją ostatnią propozycją na Lunch Box Rogatka, bo całkiem spkojnie można je spakować jako jedzonko do pracy.

A oto przetłumaczony przeze mnie i lekko dostosowany do polskich realiów przepis:

Spód:

2 szklanki zwykłych płatków owsianych
3/4 szklanki mąki (u mnie pszenna razowa Pełne Ziarno Lubelli)
3/4 szklanki brązowgo cukru
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki soli
10 łyżeczek roztopionego masła
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii (u mnie aromat waniliowy-kilka kropli)

Wierzch:

1 szklanka mąki
1/2 szklanki brązowego cukru
1/2 szklanki masła

Środek:

3-1/2 szklanki świeżych lub mrożonych jagód
1/2 - 1 łyżeczki ekstraktu migdałowego (aromat)
3/4 szklanki cukru kryształ
3 łyżezki mąki
1/2 łyżeczki gałki muszkatołowej

ja dodałam jeszcze:

jabłko
pół łyżeczki cynamonu

Spód:

Rozgrzać piekarnik do 220 stopni. Natłuścić formę ok. 20x30 cm. W dużym naczyniu wymieszać płatki z mąką, cukrem, proszkiem do pieczenia i solą. Dodać stopione masło i wanilię, dokładnie połączyć składniki. Masę wyłożyć do formy, wyrównać (można użyc do tego celu np. dna metalowego garnuszka, jak radzi Farmgirl).

Wierzch:

Wymieszaj mąkę, cukier i masło. Kruszonka powinna być mało zwarta, najlepiej żeby tworzyła grudki wielkości ziaren fasoli.

Środek:

wsypać jagody do miski po "spodzie" i wymieszać z ekstraktem z migdałów. Ja dodałam do jagód starte jabłko. Ułożyć owoce równomiernie na spodniej warstwie. Cukier wymieszać z mąką, gałką i cynamonem, oprószyć równomiernie owoce. Można też spróbować wymieszać cukier z jagodami i wyłożyć całość na blachę, ale Farmgirl twierdzi, że cięzko jest wymieszać te składniki).

Oprósz jagody kruszonką. Piecz w 220 stopniach przez 15 minut, następnie zmniejsz temperaturę do 180 i piecz kolejne 20-25 minut, dopóki wierzch się nie zazłoci, a brzegi zaczną lekko brązowieć. Ostudź w foremce ustawionej na kratce. Pokrój na 12-16 kawałków. Przechowuj batony w lodówce, można je również zamrażać.

PS. Już po zrobieniu wpisu zobaczyłam, że na blogu Farmgirl Fare istnieje także wersja z jabłkami :) Moja modyfikacja nie jest więc nowatorska ;) A tutaj kolejna wariacja- z brzoskwinką.

Pakieciki francuskie z pieczarkami i nie tylko

2009-06-25T07:50:00.009+02:00

A oto moja pierwsza przygoda z ciastem francuskim :) No i na pewno nie ostatnia.

Ileż ja się naszukałam przepisu, który spełniłby moje wszelkie oczekiwania! Miały być brokuły i pieczarki, ale bez jajka, zamknięte w cieście, a nie na wierzchu... Przepisów setki, wiele fantastycznych i zanotowanych do wypróbowania wkrótce, ale tego jedynego nigdzie... ;)

Niestety i stety, musiałam go w końcu stworzyć sama, więc z duszą na ramieniu zabrałam się do pracy. Efekt jest całkiem przyjemny, farsz wyszedł wyrazisty w smaku, ale brokuły wprowadzają nutkę łagodności. Najwięcej stresu miałam podczas formowania pakiecików, ale ciasto okazało się plastyczne i miło nam się ze sobą współpracowało, po upieczeniu ciacha nie wyglądają nawet zbyt pokracznie :)

Pakieciki czekają już grzecznie, kiedy pójdą ze mną do pracy :) Myślę że nadadzą się do Lunch Boxa :)

4 płaty ciasta francuskiego (u mnie Frosta)
1 mały brokuł
1 cebula
kilkanaście małych pieczarek
10 dkg szynki konserwowej
10 dkg tartego sera Grana Padano
łyżka masła
1/4 łyżeczki soli
świeżo mielony pieprz
pół pęczka koperku
1 białko

Brokuła dzielimy na różyczki i gotujemy na parze na miękko.

Cebulę kroimy w kosteczkę i na dużej patelni szklimy na złoto na maśle. Dodajemy pokrojone w plasterki pieczarki i prużymy do momentu, kiedy płyn z pieczarek odparuje. Dodajemy pokrojoną w kostkę szynkę i obsmażamy krótko. Wrzucamy brokuły rozdrobnione widelcem na małe cząstki, mieszamy całość, aż składniki ładnie się zintegrują :). Solimy, pieprzymy. Zdejmujemy z ognia i dodajemy posiekany koperek, odstawiamy do przestudzenia.

Ciasto francuskie rozmrażamy, rozwałkowujemy na kwadratowe placki, każdy z nich przekrawamy na pół. Na każdy pas ciasta nakładamy 2 łyżki farszu i posypujemy obficie tartym serem. Zawijamy ciasto, formując pakieciki (możliwe że będziecie mieli lepsze od mojej koncepcje na uformowanie ciasta :)). Układamy na blasze wyłożonej pergaminem. Każde ciastko smarujemy białkiem za pomoca pędzelka i nakłuwamy kilka razy widelcem. Pieczemy w 200 stopniach przez 25-35 minut.

Podajemy na ciepło lub na zimno.

Sałatka ryżowa z łososiem wędzonym

2009-06-24T20:46:00.006+02:00

Częsty problem- od obiadu zostało trochę ugotowanego ryżu. Wzięłam więc z lodówki łososia wędzonego i parę innych rzeczy i zmieszałam je w pożywnej i smacznej sałatce. Taka tam improwizacja :)

Sałatki z ryżem lub makaronem są idealną alternatywą dla kanapek zabieranych do pracy/szkoły, a ponieważ akcja Lunch Box jeszcze trwa, podeślę tam moje drugie śniadanie na jutrzejszy dzień :)

pół szklanki ryżu
paczka łososia wędzonego (100g)
po pół czerwonej i żółtej papryki
garść świeżej, posiekanej natki pietruszki
świeżo mielony pieprz czarny
łyżka majonezu
łyżeczka keczupu

Ryż gotujemy i studzimy, zanim go wykorzystmy w sałatce, powinien być sałkiem zimny.Papryki kroimy w drobną kostkę. Łososia na małe kawałeczki. Mieszamy w misce z ryżem, dodajemy natkę, porządnie doprawiamy pieprzem. Dodajemy majonez i keczup, mieszamy sałatkę i wstawiamy do lodówki na co najmniej pół godziny.

Pierożki samosa

2009-06-22T21:56:00.008+02:00

Kocham ten smak! Pachną przyprawami, są kruche, delikatne, po prostu boskie. Pyszne na gorąco (uwaga, można poparzyć język), ale równie smakowite na zimno. Jako przystawka lub przekąska, nadają się także do zabrania do pracy w charakterze drugiego śniadania, najlepiej razem z lekką sałatką. Będą w związku z tym moim wkładem w akcję Rogatka Lunch Box- jedzenie w pracy.

Farszu nakładałam do środka pierożków tak hojnie, że mi go zabrakło, dwa ostatnie napełniłam więc sałatką z brokuła, fety i koperku- i wiecie co? Następnym razem zrobię chyba pół na pół, bo też są przepyszne :)

Przepis pochodzi z jednej z moich ulubionych książek z przepisami Rarytasy wegetrian. 100 dań z całego świata wydanej przez wyd. Diogenes i Świat Ksiązki.

Ciasto:

225 g zwykłej mąki (u mnie "niezwykła" pszenna razowa)
60 g masła
1/2 łyżeczki soli
75 ml ciepłej wody

Farsz:

450 g ziemniaków
2 łyżki oleju
1/2 łyżeczki ziaren czarnej lub białej gorczycy
1 łyżeczka kminku
2 suche, grubo posiekane czerwone papryki chili (najczęściej zastępuję je zwykłą czerwoną, słodką papryką)
1 posiekana cebula
1-2 świeże zielone chili, posiekane i bez pestek
1/2 łyżeczki kurkumy
1 łyżeczka mielonej kolendry (nie mogę jej już od dawna dostać w sklepach, wiec pomijam, chcąc nie chcąc...)
1 łyżeczka mielonego kminku
1 łyżeczka soli
1 łyżka stołowa posiekanych liści świeżej kolendry (dałam więcej, bo nie mam suszonej :))

1. Ugotować ziemniaki w mundurkach podczas przygotowania ciasta.

2. Do mąki dodać masło i sól i dobrze wyrobić (ciasto będzie przypominać okruchy chleba). Dolać wody. Wyrabić, aż ciasto zrobi się miękkie i aksamitne.

3. Ciasto podzielić na 9 kulek. Każdą kulkę obracać w dłoniach, potem rozpłaszczyć, żeby uformować płaski placek. Każdy placek rozwałkować na kółko o średnicy 10 cm i przeciąć na pół. Odstawić na bok i przygotować farsz.

4. Ziemniaki ostudzić, obrać i pokroić w kostkę.

5. Na dużej patelni rozgrzać olej i dodać gorczycę. Gdy tylko zacznie strzelać, dodać kminek, obie papryki i cebulę. Smażyć aż cebula będzie miękka. Dodać kurkumę, mieloną kolendrę i kminek. Mieszać szybko, następnie dodać ziemniaki i sól. Podgrzewać na małym ogniu, aż ziemniaki całkowicie połączą się z przyprawami. Zdjąć z ognia i dodać liście kolendry.

6. Farsz dobrze przestudzić przed nadziewaniem pierożków. Przygotowując rożki, należy prosty brzeg ciasta zwilżyć letnią wodą, zagiąć wpół, żeby powstał trójkątny rożek, i mocno zlepić brzegi.

7. Napełnić rożki nadzieniem, pozostawiając ok. 0,5 cm od brzegu na górze. Zwilżyć górne krawędzie i docisnąć mocno do siebie. Smażyć pierożki na wolnym ogniu, aż się przyrumienią. Odsączyć na papierowym ręczniku i podawać (zamiast smażyć, można ułożyć je na blasze posmarowanej olejem, posmarować pędzelkiem także wierzch pierożków i piec w 220 stopniach przez 20-30 minut- aż się zrumienią :))

Cynamonowe jabłka pieczone

2009-06-18T19:53:00.014+02:00

Uwielbiam smak jabłek z cynamonem. Dlatego też jednym z nielicznych ciast, za jakimi wprost przepadam, jest szarlotka. Nie da się jednak ukryć że zdrowsze i mniej pracochłonne są jabłka pieczone.

Nie miałam przepisu na takie jabłuszka, jakie mi się wymarzyły, zakombinowałam więc sama i efekt zadowolił mnie w pełni. Pachnące, zdecydowanie cynamonowe, rozpływające się w ustach ale nie ciapkowate- takie były dzisiaj moje jabłuszka :)

Moje dzisiejsze dziełko zgłaszam do akcji Zdrowie na talerzu Parmelii. Bo przecież jabłka to samo zdrowie oraz trochę węglowodanów :)

2 duże jabłka + jedno małe
łyżka soku z cytryny
łyżka miodu
łyżeczka cukru brązowego
szczypta cynamonu i kardamonu
jogurt naturalny

Małe jabłko obrałam i starłam na tarce. Wymieszałam z sokiem z cyrtyny i miodem, doprawiłam cukrem, cynamonem i kardamonem. Duży jabłkom odkroiłam "kapelusze", czyli górne częsci z ogonkami, wykroiłam gniazda nasienne, miąższ który dał się jeszcze wykorzystać dodałam do masy jabłkowej. Powstałe otwory napełniłam farszem, przykryłam kapeluszami i ułożyłam na półmisku żaroodpornym. Wstawiłam do rozgrzanego do 180 stopni piekarnika i piekłam przez 30 minut, ale czas pieczenia zależy od tego, czy lubimy jabłka jeszcze lekko chrupiące, czy też całkiem miękkie, trzeba ich po prostu doglądać :) Podałam polane dużą ilością jogurtu naturalnego, który postawił kropkę nad i, oraz oprószone przyprawą do kawy i deserów Kamisa (cynamon, kardamon, goździki, cukier kandyzowany i wanilia w młynku).

Muffinki cappuccino z czekoladą

2009-06-17T18:23:00.007+02:00

Muffinki... mieliście rację, uzależniają... Teraz kiedy mam trochę czasu i uznaję, że najlepszą rozrywką będzie małe szaleństwo w kuchni, pierwsze co przychodzi do głowy to: MUFFINKI! Tak mało wysiłku, a tak słodkie i śliczne efekty...

Dzisiaj w ruch poszedł przepis znaleziony u Kuchareczki58 , a przez nią wypatrzony na forum CinCin. Mufki wyszły mięciutkie, wilgotne, słodkie lecz nie zanadto, z wyraźną kawową nutką. Do muffinek można dac praktycznie wszystko, lecz zdarzają się połączenia idealne- i do takich zaliczyłabym puszyste cappucinki.

2 szklanki mąki
3/4 szklanki cukru - ja dałam "tylko" 1/2, w zupełności wystarczyło :)
2 łyżki kawy rozpuszczalnej
1/4 łyżeczki soli
1/4 łyżeczki cynamonu
2 i 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 szklanka mleka
1/2 kostki rozpuszczonego masła (125g)
1 rozbełtane jajko
kilka kropli olejku waniliowego -u mnie nieoczekiwanie brak takiego, w zastępstwie rumowy
1/2 tabliczki gorzkiej czekolady

Nagrzać piekarnik do 190 stopni. Foremki wysmarować olejem lub masłem lub wyłożyć papilotkami, oczywiście :). Czekoladę drobno posiekać lub zetrzeć na tarce. Mąkę, cukier, kawę, sól i cynamon wymieszać. Mleko, jajko, olejek i masło :) wymieszać w drugiej misce. Do suchych składników dodać płynne i czekoladę i krótko wymieszać. Przełożyć do foremek. Piec 20 minut. Sprawdzić patyczkiem czy ciasteczka się upiekły.

Fusilli ze szpinakiem i suszonymi pomidorami

2009-06-17T08:14:00.008+02:00

Znowu makaron... :) No cóż, nie miałam gdzie zrobić zakupów, a szybki przegląd lodówki i szafek postawił mnie przed prostym wyborem. Widywałam takie przepisy w necie, ale połączenie szpinaku z suszonymi pomidorami wydawało mi się dziwnym pomysłem. Jak się okazało, niesłusznie :) Pasują do siebie idealnie.

250 g fusilli pełnoziarnistego
2 małe cebule
2 ząbki czosnku
ok. 200 g mrożonego szpinaku w liściach
5-7 kawałków suszonych pomidorów
kawałek wędzonego chudego boczku lub bekonu
50 g sera Lazur blue
kawałek Grana Padano
pieprz, gałka muszkatołowa

Makaron gotujemy w osolonym wrzątku z odrobiną oliwy. Szpinak wrzucamy na patelnię; kiedy się rozmrozi, dodajemy pokrojoną w piórka cebulę. Smażymy, aż cebula stanie się miękka, zalewamy jogurtem i dodajemy: pokrojone w kostkę pomidory i bekon, przeciśnięty przez praskę czosnek i pokruszony ser Lazur. Podgrzewamy, aż składniki połączą się ze sobą, po czym doprowadzamy sos do pożądanej gęstości, doprawiamy pieprzem i gałką. Mieszamy sos z makaronem. Podajemy ze startym na tarce serem Grana Padano.

Makaron zapiekany z kurczakiem i warzywami

2009-06-09T17:37:00.014+02:00

Kiedy zobaczyłam ten przepis, pomyślałam sobie ze to po prostu nie może być niedobre. Do ksiązki od razu powędrował pomarańczowy post-it, czyli innymi słowy przepis został oflagowany jako "zrób mnie natychmiast!" Moja opinia? Danie jest smaczne, bardzo pożywne- i zdrowe. Przepis znalazłam w ksiazce Kuchnia diabetyczna wydanej u nas przez Świat Ksiązki, która jest pełna fantastycznych przepisów w ogóle nie kojarzących sie z jakąkolwiek dietą. Myślę że będzie to odpowiednia propozycja do akcji Parmelii Zdrowie na talerzu :)

Przepis podaję za ksiązką, z moimi uwagami zaznaczonymi kursywą.

1 łyżka stołowa oleju roślinnego (użyłam tyle samo oliwy z oliwek)
4 piersi z kurczaka, oczyszczone i pokrojone w małą kostkę
2 cukinie, drobno pokrojone
1 czerwona papryka, oczyszczona z nasion i łyka, pokrojona w pasemka
150g świeżych grzybów, pokrojonych na plasterki (użyłam pieczarek)
500g passaty pomidorowej
2 łyżki stołowe mieszanych siekanych świeżych ziół, jak nać pietruszki, oregano, tymianek
sól, świeżo mielony czarny pieprz
375g suchego makaronu (użyłam świderków- fusili pełnoziarnistego)
125g sera mozzarella pokrojonego w cienkie plastry (u mnie Zottarella z bazylią)

Rozgrzej olej na patelni teflonowej i obsmażaj piersi kurczaka na średnim ogniu przez 3-4 minuty, aż zrumienia sie z obu stron. Dodaj cukinie, paprykę i grzyby i smaż przez kolejne 2-3 minuty. Zamieszaj przecier pomidorowy i zioła, dodaj do kurczaka z warzywami, doprowadź do wrzenia, po czym zmniejsz ogień i duś całosć przez 2 minuty. Na koniec dopraw sos do smaku.

Makaron wrzuc do garnka z duzą iloscią osolonej wrzącej wody z odrobiną oliwy i ugotuj al dente. Dokładnie odcedź.

Połącz makaron z sosem, po czym przełóż całośc do żaroodpornego naczynia (ja układałam warstwami: makaron-sos-makaron-sos). Poukładaj na wierzchu plastry sera. Wstaw potrawę pod wceśniej rozgrzany, gorący ruszt na 2-3 minuty, az wierzch zapiekanki zrumieni sie i pokryje pęcherzykami powietrza (ja wstawiłam do piekarnika z funkcją opiekania i zapiekałam w 200 stopniach przez ok. 10 minut).

W ksiażce podane proporcje są opisane jako na 4 porcje- jak dla mnie spokojnie można przygotować je dla 6 osób.

Wg książki jedna porcja dostarcza:

525 kcal

13 g białka

78g węglowodanów

5 g włókien roślinnych

9g tłuszczów, w tym 3 g nasyconych

1655 mg sodu

Smacznego i na zdrowie :)

Knedle z truskawkami

2009-06-06T16:08:00.008+02:00

Kto ich nie robi chociaż raz w roku, w sezonie truskawkowym? Myślę, że każdy, kto chce i może. Rozpływają się w ustach, odkrywając słodkie wnętrze. Przykryte kołderką z bułeczki tartej lub-moja ulubiona wersja- ze słodkiej śmietanki, którą z rozsądku zastępuję gęstym jogurtem... Mniam, rozkoszne i grzeszne jedzonko. Następne będą dopiero za kilka miesięcy- ze śliwkami.

Na knedle, tak jak na naleśniki, każdy ma swój własny sposób. Ja nawet nie potrafię podać dokładnych proporcji, wszystko zależy od ilości ziemniaków, które oczywiście gotujemy, studzimy i przekręcamy przez maszynkę do mielenia. Później dosypujemy mąkę, wbijamy jajo i zagniatamy elastyczne ciasto. Odrywamy niewielkie kawałki, formujemy kuleczki, które nastepnie rozpłaszcamy na placki i obsypujemy mąką. Na środek placka- truskaweczka, troszkę cukru wymieszanego z cynamonem i hop- z powrotem robimy kuleczkę.

Knedle gotujemy w osolonym wrzatku, dopóki nie wypłyną na powierzchnię. Podajemy z tartą bułką zasmażoną w masełku lub z jogurtem/ śmietanką.

Muffinki hawajskie

2009-05-28T19:39:00.008+02:00

No i stało się nieuniknione... Kolejne muffinki. Ponownie wytrawne. O w pełni zasłużonej sławie- puszyste, wilgotne, intrygujące w smaku.

Przepis wypatrzyłam u Vanilli na Historiach kuchennych i od razu widziałam, że kiedyś go wypróbuję. I Was też stanowczo namawiam :)

Przepis cytuję za Vanillą z malusieńkimi modyfikacjami :)

125g margaryny lub masła
2 jajka
300g mąki
sól
150ml mleka
50g sera żółtego
szynka (6 plastrów) -zamiast szynki wkroiłam 4 kabanosy
4 krążki ananasa -lub pół świeżego
2 łyżeczki proszku do pieczenia

W jednej misce wymieszać suche składniki - mąkę, proszek do pieczenia, sól; dodać pokrojone w kostkę szynkę (lub kabanosy), ananas i ser żółty.

W rondelku rozpuscić masło i odstawić. W drugiej misce wymieszać jajka i mleko, dodac roztopione masło. Wymieszać. Połączyć składniki z obu misek i rozmieszać do połączenia składnikow.

Piec w nagrzanym piekarniku 200 st, około 20-30 min.

Lassi z ananasem

2009-05-28T19:22:00.008+02:00

Świeży ananas jest jednym z moich ulubionych owoców. Po pierwsze, jest piękny, ze swoją strukturą i pióropuszem zdecydowanie wyróżnia się na tle innych owoców. No i ten smak, nie do podrobienia, świeży, rześki i taki... ananasowy :)

Świetny składnik do owocowego lassi. Jest to moja ostatnia propozycja na Majowe Drinki.

0,5 litra jogurtu pitnego
0,5 szklanki zimnej wody mineralnej
pół świeżego ananasa
łyżeczka cukru brązowego
mielony kardamon

Ananasa bardzo dokładnie obieramy ze skóry, wykrawamy twardy rdzeń, kroimy na kawałki. W blenderze miksujemy jogurt z wodą, ananasem, cukrem i łyżeczką kardamonu. Można podawać z lodem.

Crepes z wiśniami

2009-05-26T19:30:00.016+02:00

Owocny miałam dzisiaj dzień w kuchni :) Z okazji święta postanowiłam przygotować dla Mamy coś dobrego, a z cosia wyszły crepes z wiśniami. Delikatne, nie za słodkie, rozpływały się w ustach. Żeby były jak najzdrowsze, użyłam mąki orkiszowej, ale z powodzeniem można zastąpić ją pszenną. Wiśnie- no cóż, na razie tylko mrożone, ale wybór owoców mamy coraz większy i na pewno nie znajdzie się wśród nich taki, który by się nie nadał :)

Pierwotną inspiracją ponownie była strona o diecie Soutch Beac h :) ale moje modyfikacje jak zwykle były liczne.

1 szklanka mąki orkiszowej
1/4 łyżeczki soli
3/4 szklanki świeżego soku jabłkowego
3/4 szklanki wody lekko gazowanej
2 jajka
3 łyżki masła
jogurt grecki
wiśnie mrożone lub świeże lub inne owoce sezonowe
łyżeczka cukru brązowego

Wiśnie rozmrażamy i zasypujemy łyżeczką brązowego cukru.

Mąkę mieszamy w misce z solą. Sok i wodę wlewamy do blendera, wbijamy jajka i dodajemy masło, miksujemy na jednolitą masę. Dodajemy partiami mąkę i nadal miksujemy na gładkie, puszyste ciasto.

Na patelnię do naleśników wlewamy tyle ciasta, żeby przykryło dno równomierną i cieniutką warstwą. Smażymy, dopóki brzegi nie zaczną lekko brązowieć, wtedy przerzucamy na drugą stronę i dosmażamy jeszcze przez moment. Przekładamy na talerz. Smarujemy naleśnik jogurtem, nakładamy wiśnie razem z sokiem, który puściły i składamy dwukrotnie na pół. Wierzch dekorujemy kleksem z jogurtu i wisienką.

Crepes są moją propozycją na akcję Fabryki Smaku Naleśnikowy Tydzień .